το δέντρο

Και στα δικά μας..

2012-02-14T18:30:00.002+02:00

Ο βουλευτής του κινήματος «Ελεύθεροι του Νότου» Χόρχε Σεμπάγιος από το κοινοβουλίου της Αργεντινής έστειλε μήνυμα συμπαράστασης στον ελληνικό λαό:
«Αδέλφια Έλληνες, σύντροφοι και φίλοι.
Ο λαός μας παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα σας. Ο λαός της Αργεντινής ξαναζεί το δράμα, την τραγωδία της λεηλασίας και της ακραίας φτώχειας, βλέποντας και διαβάζονται για αυτά που συμβαίνουν στη Ελλάδα.
Νιώσαμε αυτό που νιώθετε. Πονέσαμε όπως και εσείς. Κύλησαν τα δάκρια των μανάδων μας όταν τα παιδιά τους… έφυγαν μετανάστες στα πέτρινα χρόνια του Δ.Ν.Τ.
Είδαμε τους γονείς μας, τα αδέλφια μας και τα παιδιά μας να βρίσκονται στην μακροχρόνια ανεργία. Μας λοιδόρησαν ως τεμπέληδες όπως τώρα χλευάζουν εσάς.
Αγωνιστήκαμε όπως εσείς τώρα! Νικήσαμε όπως εσείς θα νικήσετε!
VENCEREMOS»!

Ήρθε η μέρα του αγίου Βαλεντίνου
Γέμισε άνθη και μπαλόνια όλη η πόλη
Όλοι στους δρόμους περπατάνε αγκαλιά
Καινούρια strings θα φοράνε όλοι οι κώλοι

Τι τυχεροί όσοι αντάλλαξαν δωράκια!
Πόσο μεγάλη να ‘ναι τώρα η χαρά!
Πόσες καρδούλες χαραχτήκαν στα παγκάκια!
Πόσα τραγούδια χαριστήκανε ξανά!

Σκατά στα μούτρα του αγίου Βαλεντίνου
Εγώ σε θέλω κάθε μέρα και μπορώ
Να σου αφήνω δεξιά του κομοδίνου
τα πρωινά μου πριν να φύγω «σ’ αγαπώ»

Σαν φως

2012-02-12T12:25:00.001+02:00

Χορεύεις με τις μνήμες σου πετάς με τα όνειρά σου
αρχαίου δράματος χορός περνάς στην αγορά
πετάς τα ρούχα σου γυμνός αγγίζεις την χαρά σου
φωτίζεις μόνο μια στιγμή και ζεις για μια φορά

Τέχνες και τεχνικές..

2012-02-04T12:33:00.003+02:00

Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή
Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του.
Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!..

Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους
Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθειά τάφρο ανάμεσα στις γνώσει του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, τη νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας. Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ’όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα από όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους.

Νόαμ Τσόμσκι

*Καλά τα λέει ο παπάς, καλά κι ο ψυχαναλυτής, καλά κι ο πολιτικός.
Μόνο εγώ, φαίνεται, δεν τα "πιάνω"..

Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς κι Ιούδας
Έχω καταλάβει ήδη της ζωής μου το παιχνίδι

Όλο ίδια και τα ίδια, του μυαλού σου ροκανίδια
Άλλο ο ανοιχτομάτης κι άλλο ο αυγουλομάτης

Στο 'πα μια και στο 'πα δύο, στο 'πα χίλιες δέκα δύο
βρε δεν είναι εδώ το Σούλι, εδώ είναι του Ρασούλη

Τοπίο στην ομίχλη

2012-01-25T14:27:00.002+02:00

Πρέπει να μην ξεχάσω
πως στην ουσία μου
βρίσκομαι ακόμα φυλακισμένη
σ' εκείνο το παλιό βιντεάκι
όπου η αθωότητα μαθαίνει
να γίνεται υποκριτική.

ΟνειΡα

2012-01-22T02:16:00.004+02:00

*άνθρωπέ μου, τι ξεφτίλα,
να σου χαλάνε τ’ όνειρο
κι εσύ να τους αφήνεις

..διάρκεια ζωής σχεδίου: μια μέρα.
Βλέπεις, έχουν μεγάλη θνησιμότητα σε μικρή ηλικία.

tetrapsifios

αν τα όνειρα ήταν άνθρωποι
η γενιά μου
θα είχε κάθε μέρα κηδείες

π. μηλιά

Ζητείται ελπίς !

2012-01-08T16:07:00.004+02:00

1)
Φίλες και φίλοι
Στο τελευταίο ΔΣ,το οποίο πραγματοποιήθηκε με την παρουσία εθελοντών της ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗΣ, συζητήσαμε τις πρωτοβουλίες που μπορούμε να πάρουμε στην κατεύθυνσητης ενίσχυσης της κοινωνικής αλληλεγγύης.Εκτιμήσαμε ότι όσο περνάει ο καιρός και βαθαίνει η κρίση, τόσο οι πρωτοβουλίες αλληλοϋποστήριξης γίνονται επιτακτικά αναγκαίες. Μετά από την επιτυχία του χαριστικού παζαριού αλληλεγγύης που οργανώσαμε πριν από τις γιορτές, το οποίο έτυχε θερμής υποδοχής από τους πολίτες,και τη συνάντηση που συγκαλέσαμε στην Πνευματική Εστία, με συλλογικότητες από διάφορες περιοχές της Αττικής οι οποίες έχουν εμπειρία από οργάνωση εθελοντικών δράσεων αλληλεγγύης(Οικολογικό και Κοινωνικό Δίκτυο Νέων «Ηλιόσποροι», Πολιτιστικό Στέκι Ηλιούπολης«Άνω Ποταμών», «Αυτοδιαχειριζόμενος Αγρός Ελληνικού»,σχεδιάζουμε παρεμβάσεις αλληλεγγύης στο χώρο της παιδείας, της υγείας, καθώς και για άνεργους και άλλες ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, στις οποίες όπως εξελίσσεται η κατάσταση αργά ή γρήγορα μπορεί να βρεθούν πολλοί από εμάς. Για το λόγο αυτό πιστεύουμε στην ανάγκη δημιουργίας ενός Δικτύου Αλληλεγγύης με τη συμμετοχή όσο γίνεται περισσότερων συλλογικοτήτων και πολιτών, για το οποίο ετοιμάζουμε-και στις προσεχείς ημέρες θα παρουσιάσουμε- συγκεκριμένη πρόταση.
Στην κατεύθυνση αυτή προτείναμε στο Σωματείο των Εργαζόμενων του Δήμου Βούλας και στην «Πρωτοβουλία Πολιτών Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης ενάντια στα χαράτσια», να συνδιοργανώσουμε το Σάββατο 14 Ιανουαρίου 6 το απόγευμα στην Πνευματική Εστία Βούλας κοπή «Βασιλόπιτας Αλληλεγγύης», μια εκδήλωση αλληλεγγύης και στήριξης στον αγώνα των εργαζόμενων στη Χαλυβουργεία και τον ALTER. Στην εκδήλωση αυτή, στην οποία θα προσκληθούν και εκπρόσωποι των εργαζόμενων στις προαναφερόμενες επιχειρήσεις, καλούμε τους πολίτες να προσφέρουν ό,τι μπορούν σε τρόφιμα ή χρήματα τα οποία θα δώσουμε στους απεργούς οργανώνοντας επισκέψεις αλληλεγγύης στους χώρους δουλειάς τους.

2)
Στις 22/12/2011 δημοσιεύθηκε το υπ’ αριθμ. 124662/Γ2/1-11-2011 έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας Δ.Β.Μ.Θ. με θέμα «Έγκριση Προγραμμάτων Σπουδών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για την πιλοτική τους εφαρμογή του επιστημονικού πεδίου Πολιτισμός και Δραστηριότητες Τέχνης», όπου αναφέρεται ότι θα διδάσκονται μόνο τα μαθήματα της Μουσικής και των Εικαστικών τόσο στην Πρωτοβάθμια όσο και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής καταργείται πλέον στα πιλοτικά Δημοτικά Σχολεία. Το μάθημα του Θεάτρου δε θα ενταχθεί στα πιλοτικά Γυμνάσια, ενώ έχει ήδη καταργηθεί από τον Σεπτέμβρη του 2011 το μάθημα Στοιχεία Θεατρολογίας στο Νέο Λύκειο.Αποδεικνύεται πως το νέο σχολείο κάθε άλλο παρά τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών εξυπηρετεί, εφόσον το μάθημα του Θεάτρου καταργείται εντελώς παρά τη χρησιμότητά του στην εξοικείωση των μαθητών με την ομαδοσυνεργατική μέθοδο και τις βιωματικές μαθησιακές δραστηριότητες.

Κατόπιν τούτου διαμαρτυρόμαστε και ζητούμε:
Ø Την άμεση ανάκληση της υπ’ αριθμ. 124662/Γ2/1-11-2011 (22/12/2011) απόφαση του Υπουργείου Παιδείας Δ.Β.Μ.Θ. με θέμα «Έγκριση Προγραμμάτων Σπουδών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για την πιλοτική τους εφαρμογή του επιστημονικού πεδίου Πολιτισμός και Δραστηριότητες Τέχνης»
Ø Την άμεση ανάκληση της Υπουργικής Απόφασης που καταργεί το μάθημα «Στοιχεία Θεατρολογίας» από την Α’ Λυκείου.
Ø Την προσθήκη του μαθήματος του Θεάτρου ως διακριτού γνωστικού αντικειμένου για την θεματική «Πολιτισμός» στη πρόταση Α’ για το Νέο Σχολείο.
Ø Την απόσυρση της πρότασης Β’ που υποβιβάζει το Θέατρο σε δραστηριότητα τέχνης πραγματοποιούμενη από εκπαιδευτικό ενδιαφερόμενο της οικείας σχολικής μονάδας.
Ø Την σύσταση κλάδου στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και την δημιουργία οργανικών θέσεων για τον κλάδο Π.Ε.32 καθώς και την δημιουργία οργανικών θέσεων για την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση - Ένας θεατρολόγος ανά σχολική μονάδα.
Ø Την καθιέρωση και θεσμοθέτηση της Θεατρικής Αγωγής ως υποχρεωτικού μαθήματος σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.
Ø Την κατά αποκλειστικότητα πρώτη ανάθεση των μαθημάτων Θεατρικής Αγωγής και Θεάτρου στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση για τον κλάδο Π.Ε.32.
Ø Την αποσαφήνιση του θεσμικού πλαισίου για την ανάθεση του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής και Θεάτρου στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Ø Την ανάθεση του μαθήματος «Τέχνη και Πολιτισμός» των τάξεων Β’ &Γ’ του Νέου Λυκείου και στον κλάδο Π.Ε.32.
Ø Την καθιέρωση ενιαίου δωδεκάχρονου δημόσιου δωρεάν σχολείου και την υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση για όλα τα παιδιά σε όλη την Ελλάδα.
Ø Μόνιμους διορισμούς για το πρόγραμμα Αισθητικής Αγωγής στα Δημοτικά σχολεία με ΕΑΕΠ.
Ø Όχι στις τοποθετήσεις αναπληρωτών πολλαπλών ταχυτήτων.
Ø Υπαγωγή όλων των προσλήψεων αναπληρωτών στον κρατικό προϋπολογισμό.
Ø Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εκπαιδευτικούς-όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Καλούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας στο Υ.Π.Δ.Β.Μ.Θ. και επίδοση του ψηφίσματος, την Δευτέρα 30 Ιανουαρίου στο Υ.Π.Δ.Μ.Θ.
(Ανδρέα Παπανδρέου 37, Μαρούσι) και ώρα 11:00.
Η παρουσία όλων μας είναι απαραίτητη!
Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος Θεατρολόγων
Στο site του Π.Ε.ΣΥ.Θ., στην σχετική για το ψήφισμα ανακοίνωση με ημερομηνία 5-1-2012, μπορείτε να βρέιτε τις επιστολές που έχουν κατατεθεί από πλευράς Π.Ε.ΣΥ.Θ. για τα θέματα που μας αφορούν καθώς και όσες απαντήσεις μέχρι τώρα έχουμε λάβει.
Γραμματεία Π.Ε.ΣΥ.Θ.
Κουμουνδούρου 25, 10437, Αθήνα
Τηλ & Φαξ: 210 5229990
Ε: pesyth@pesyth.gr
W: www.pesyth.gr

3)
εναλλακτικό πολιτιστικό εργαστήρι
http://enalaktikoergastiri.wordpress.com/

4)
Δίκτυο Εθελοντισμού στην Παιδεία:Εθελοντές καθηγητές στην Ελλάδα και σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Emails για επικοινωνία:
Αν είστε ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΔΑΣΚΑΛΟΙ, παρακαλούμε στείλτε εμαιλ εδώ: tutorpoolthetutors ατ gmail ντοτ com.
Αν είστε/γνωρίζετε ΜΑΘΗΤΕΣ, παρακαλούμε στείλτε εμαιλ εδώ: tutorpoolthestudents ατ gmail ντοτ com.
Αν θέλετε να βοηθήσετε γενικά στην προσπάθεια ως ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΣ παρακαλούμε στείλτε εμαιλ εδώ: tutorpoolpeople ατ gmail ντοτ com
Twitter: #tutorpool
Site: http://tutorpool.gr/

5)
Το Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης είναι μία ανεξάρτητη γυναικεία οργάνωση, Σωματείο μη κερδοσκοπικό, που στην Ελλάδα ξεκίνησε από μια ομάδα γυναικών στην Αθήνα, το 1980. Λειτουργεί γύρω από τα θέματα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από το 1983 σε Ευρωπαϊκό επίπεδο συνδεομένων οργανώσεων και με καταστατικό στην Ελλάδα από το 1991. Είναι ιδρυτικό μέλος του Ευρωπαϊκού Λόμπυ Γυναικών, του Ευρωπαϊκού Δικτύου κατά της Φτώχειας και του Ευρωπαϊκού Αντιρατσιστικού Δικτύου, με πολύχρονη παρουσία στα Διοικητικά Συμβούλια των οργανώσεων αυτών και συμμετοχές σε διεθνή φόρα.
Εστιάζει στην ενδυνάμωση, ισότιμη κοινωνική συμμετοχή και ανάπτυξη κάθε ατόμου με ιδιαίτερη προσέγγιση στις γυναίκες που είναι κοινωνικά αποκλεισμένες.
Παρακολουθεί και δημιουργεί δράσεις πάνω στα θέματα ισότητας και αποκατάστασης ατόμων που έχουν υποστεί διακρίσεις :
ü Στην Ελλάδα, όσο αφορά άμεση στήριξη
ü Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο από πλευράς νομοθετικών ρυθμίσεων και
ü Σε Διεθνές επίπεδο από πλευράς στήριξης κατά της κακοποίησης, σκλαβιάς κι εκμετάλλευσης μετακινουμένων ατόμων, ιδιαίτερα γυναικών και ανηλίκων, προς την Ευρώπη.
Μέλη του Δικτύου είναι γυναίκες και ομάδες γυναικών που δραστηριοποιούνται πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα των δύο φύλων. Οι εθελοντές που δραστηριοποιούνται είναι άνδρες και γυναίκες που στηρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και προσφέρουν το εθελοντικό τους έργο με στόχο την αλληλεγγύη, την πρόληψη και την καταπολέμηση της ανισότητας.

ΔΡΑΣΕΙΣ
Οι δράσεις εστιάζουν στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην καταπολέμηση της βίας και του αποκλεισμού, μέσα από την πρόληψη-εκπαίδευση/ επιμόρφωση, την στήριξη ευάλωτων ατόμων και πολιτική παρέμβαση με συμμετοχικές δράσεις για βελτίωση των θεσμών, με στόχο μια κοινωνία ισότητας
1. Για μια ζωή χωρίς βία
Η βία είναι βασικός ανασταλτικός παράγοντας ενάντια στην προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη. Η βία όμως δεν είναι προσωπικό θέμα μιας γυναίκας, ενός παιδιού, ενός ηλικιωμένου. Όταν μας καλεί σε βοήθεια κάποιο άτομο που έχει ράμματα στο κεφάλι, δυο παιδάκια τρομοκρατημένα και καθόλου χρήματα δικά της-ακόμα κι αν κερδίζει δικά της χρήματα ίσως δεν την αφήνουν να τα διαχειρίζεται- το θέμα αφορά όλους μας, κάθε συνάνθρωπο, αφορά την πολιτεία που επιτρέπει ή αγνοεί την ταπείνωση και την κακομεταχείριση των γυναικών, επιτρέποντας την ανισότητα και τις στερεότυπες αντιλήψεις περί ‘ανώτερων’ και ‘κατώτερων’ ανθρώπων. Τέτοιες κλήσεις έχουμε τέσσερις με πέντε κάθε μέρα, από όλη την Ελλάδα.
Μέλημά μας είναι λοιπόν μεταξύ άλλων η καταγραφή των προβλημάτων βίας και αποκλεισμού και
η δημιουργία εργαλείων ευαισθητοποίησης, αποδόμησης στερεοτύπων κι εκπαίδευσης.
Το Δ.Γ.Ε. έχει σαν περιεχόμενο της δράσης του κατά της βίας τρεις παραμέτρους δράσεων:

o Την προστασία θύματος και στήριξη, καθώς και ψυχολογική και κοινωνική αποκατάσταση
o Την πρόληψη, αποκλιμάκωση συγκρούσεων και αποκατάσταση σχέσεων των δύο φύλων και διαπροσωπικών οικογενειακών ή ευρύτερων σχέσεων , μέσω εκπαίδευσης/ επιμόρφωσης εθελοντών, επαγγελματιών και ατόμων που χρειάζονται βοήθεια.
o Την δημιουργία προτάσεων για το Νομικό και Θεσμικό πλαίσιο, έτσι ώστε να μειωθεί το φαινόμενο της βίας και να βελτιωθούν οι ανθρώπινες σχέσεις και το αίσθημα ασφάλειας.

Το Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης- λειτουργεί καθημερινά για όλη την Ελλάδα, την γραμμή ΣΟΣ ‘Δίπλα σου’, στο 800 11 88 881 χωρίς κόστος για τα άτομα που μας καλούν από σταθερό τηλέφωνο .
Λειτουργούμε επίσης δωρεάν επιμορφωτικά προγράμματα εθελοντών και επαγγελματιών και τέλος την Τράπεζα Εθελοντικού Χρόνου που πλαισιώνουν άτομα που θέλουν να συμβάλλουν κατά του κοινωνικού αποκλεισμού.
Τα περιστατικά όλα καταγράφονται και αναλύονται με εχεμύθεια. Η εμπειρία μας καταδεικνύει την σύνδεση μεταξύ βίας, ανάσχεσης της ανάπτυξης και κοινωνικού αποκλεισμού

6)
Αγαπητοί φίλοι,

Το πρωτο άμεσο (δίχως μεσάζοντες) δίκτυο διακίνησης αγροτικών προιόντων μεταξύ αγροτων της Πελοποννησου και καταναλωτών της Αθήνας είναι γεγονός και ξεκινά δοκιμαστικά τη δράση του τον επόμενο μήνα. Περισσότερες λεπτομέρειες για τους όρους συμμετοχής στο http://agronaftes.blogspot.com/

7)
ποδηλατοπαρέα στη Λακωνία
http://podilatoparea.blogspot.com/

8)
το ολάνθιστο και παραγωγικότατο κτήμα πολιτισμού "ομορφιές και δυσκολίες"
http://mitsigan.blogspot.com/search/label/EVENTS
http://www.youtube.com/watch?v=SneWmPDtXYo

υγ: σε κάθε τοίχο "ανθίζουν" στίχοι του αγαπημένου Τάσου Λειβαδίτη

9)
η κίνηση ματ στα θεατρικά της αθήνας
http://kinisimavili.blogspot.com/p/ian-2012.html

Δύσκολο πράγμα η γιορτή..

2011-12-31T19:18:00.003+02:00

γι' αυτό θα απευθυνθούμε στους..ειδικούς, τη πηγή: τα παιδιά.
Ποιήματα της 10 χρονης Αναστασίας..

ΤΟ ΑΓΓΕΛΑΚΙ

Το αγγελάκι μες στα σύννεφα πετά
και η καρδιά του χτυπά

Βιολετί και άσπρα κρίνα του ουρανού
τα παράθυρα κόκκινα, κίτρινα πουλιά
κι αυτά πετούν απλά

Άμα υπήρχες εσύ θα υπήρχα κι εγώ
τώρα μπορώ τώρα μπορείς
τώρα θα με δεις!

ΤΟ ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ

το μανταρίνι το πορτοκαλί
κάνει βόλτες στην αυλή
και έχει και φωνή!

Γειά σου μήλο
Γειά σου φύλλο
γειά σου το τρελό το ξύλο

Η ζωή είναι τρελή μα είναι καλή, είναι καλή

ΒΟΛΤΕΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Βόλτες κάνει ο γαλανός, ο γλυκός
ο ουρανός και άμα έχεις την ζωή
έχει κατι και απ' αυτόν.

Μέρες, μέρες κάνει βόλτες φωτεινός
κάποιες άλλες σκοτεινός
μην τον έχεις αγκαλιά
πας γυρεύοντας απλά

Πετούν τα πουλιά
και λαμπυρίζουν δυνατά,
έχω ένα περιστέρι που είναι άσπρο και πλατύ.

Άμα είναι καθαρός
το κοίταγμα των άλλων
τον κάνει ακόμα πιό τρελό και φωτεινό

Μην ξεχνάς γιατί είναι εδώ..

2011-12-18T22:54:00.003+02:00

Μέση ανατολή

Ο ήλιος
και το πετρέλαιό σου
στέλνουν μαυριδερούς άντρες στα σκαλοπάτια μου
ικέτες στο ναό
για λίγα απ' τα σκουπίδια μου.
Της τύχης θεά,
εύνοια ανόητη,
λεφτά για τους τρελούς του κόσμου.
Για μένα μόνο
πολλαπλάσια ενοχή.

σ' αυτήν εδώ τη γη
όλοι είμαστε μικροί
και όλοι μετανάστες

Λήθη

2011-12-06T19:32:00.003+02:00

Κάποτε το πίστευα. Κάποτε που πίστευα οτι μπορούσα..
Ηθελα να κάνω τον κόσμο έναν άλλο κόσμο.
Να μην είναι αυτό που είναι. Δεν τον ήθελα.
Ήθελα έναν άλλο κόσμο. Όχι αυτόν.
Αυτό ήθελα. Να βγω απ' αυτόν τον κόσμο και να μπω σ' έναν άλλον.
Να μην είναι ο κόσμος αυτός. Όχι αυτός. Όχι πια αυτός.
Να μην είμαι πια άλλο μέσα σ' αυτόν τον κόσμο.
Να γίνει αυτός ο κόσμος ένας άλλος.
Αυτό ήθελα κάποτε.
Και ήθελα κάποτε να είναι και η ζωή αλλιώς.
Μια ζωή άλλη μέσα σ' έναν κόσμο άλλον.
Τότε αυτό ήθελα.
Κάποτε.
Μια ζωή άλλη μέσα σ' έναν κόσμο άλλον. Κάποτε αυτό ήθελα.
Κάποτε.
Όχι τώρα. Όχι. Όχι πια.
Τώρα πια όχι.
Όχι.
Ούτε τώρα ούτε ποτέ πια.
Τώρα ξέρω.
Δεν έχω τίποτα να σας κρύψω.
Δεν κρύβομαι.
Γιατί να κρυφτώ.
Τώρα που ξέρω.
Ηττήθηκα.
Αυτή είναι η σωστή λέξη.

Δημήτρης Δημητριάδης

σιωπή

Πρόσκληση σε Λογοτεχνικό Διαγωνισμό

2011-12-06T13:34:00.002+02:00

Το Θέατρο «Φούρνος» σας προσκαλεί σ’ έναν διαγωνισμό συγγραφής λογοτεχνικού κειμένου,
αυτή την Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου, στις 22:30 το βράδυ, αμέσως μετά την παράσταση "θέλεις να πας μακριά;"
http://thelisnapasmakria.blogspot.com/
με έπαθλο μία υποτροφία για την παρακολούθηση του σεμιναρίου δημιουργικής γραφής «short story: ένα σύμπαν σε συστολή» (Δεκέμβριος ’11 – Φεβρουάριος ’12 / συντονιστής: Δημήτρης Τανούδης).
Μέσα σε χρονικό διάστημα 30 λεπτών, οι συμμετέχοντες καλούνται να γράψουν ένα λογοτεχνικό κείμενο, βασισμένο σε οπτικοακουστικό ερέθισμα που θα τους δοθεί λίγο πριν πιάσουν στα χέρια το στιλό.
Τα κείμενα θα διαβαστούν επιτόπου και θα αξιολογηθούν από τον πεζογράφο Δημήτρη Τανούδη και την ποιήτρια Πέννυ Μηλιά για την χορήγηση μίας υποτροφίας παρακολούθησης του σεμιναρίου.
Θα ακολουθήσει πάρτυ με μουσικούς να αυτοσχεδιάζουν live!

*Θέατρο Φούρνος, Μαυρομιχάλη 168, Εξάρχεια

*Ημερομηνία/Ώρα: Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου, 22:30

Επιτέλους, καινούργια Χαριτίνη!

2011-12-02T23:57:00.004+02:00

Τα καινούργια "τακούνια καίγονται στο φούρνο" της Χαριτίνης Ξύδη
της δικής μας Φαίδρας Φις που μας φιλοξενεί εδώ, στο Δέντρο της,
παρουσιάζονται στον "Ακροβάτη" (Ψαρρών 26 και Μαιζώνος, Μεταξουργείο) που έχει στεγάσει τόσες ωραίες βραδιές μας-ε, Νάνσυ;-
αυτή την Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου στις 6.30.
Θα διαβάσουν ποιήματά της η Φάνυ Πολέμη, ο Γιάννης Μάντσης και εγώ και στο πιάνο θα είναι η
Μαρία Πανοσιάν.

Σας περιμένουμε.

"προσπάθησε τουλάχιστον" παραλλαγή 2011

2011-11-08T13:10:00.003+02:00

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς:..
να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις.

ε, ψιτ..μην ξεχνιέσαι!

Τί σημαίνει χώρα;

2011-10-30T22:13:00.006+02:00

Η τιμή της τιμής..

2011-10-28T23:40:00.003+03:00

Τιμή δεν έχει η αγάπη
Τιμή δεν έχει κι η τιμή
ποιός την πουλά; ποιός αγοράζει;
ποιός τηνε βγάζει στο σφυρί;

Τιμή δεν έχει η αγάπη
Τιμή δεν έχει κι η ζωή
όποιος την έχει τηνε δίνει
με μια ματιά, με ένα φιλί.

Αν έχεις λίγη αγάπη δώσ' μου
να μου γλυκάνεις την ζωή.

Τιμή δεν έχει η αγάπη
τιμή δεν έχει κι η τιμή.

Τιμή δεν έχει η αγάπη
τιμή δεν έχει κι η τιμή.

*με αγάπη, από τους θιγόμενους ,
για τους θιγμένους..

δείτε την ταινία εδώ, επίκαιρη όσο ποτέ..

"θέλεις να πας μακριά;"

2011-10-24T12:56:00.004+03:00

Στο χώρο μίας εικαστικής έκθεσης της Άννας Μελή, ένα δωμάτιο – ημερολόγιο που στο κέντρο του δεσπόζει ένα διαδραστικό φόρεμα, καλείται η ηθοποιός να δώσει μία μάχη με τις φοβίες και τα όνειρά της.
Τα όπλα της είναι ένας χείμαρρος από ακατέργαστες σκέψεις και μικρές περιπέτειες, περιστατικά και εικόνες μιας ιδιαίτερης καθημερινότητας και ερωτήματα, πολλές φορές απλά, που δεν έχουν όμως πάντα απαντήσεις.
Το ρούχο/γλυπτό αναπαριστά την εξιδανικευμένη της εικόνα. Το εικαστικό περιβάλλον, υλικό και εικονικό, λέξεις τυπωμένες σε βιβλίο, σε πηλό ή ειπωμένες από την ηθοποιό δημιουργούν ένα φαντασιακό περιβάλλον που ξεκινάει από το δωμάτιο και το ημερολόγιο μιας κοπέλας λίγο πριν την ενηλικίωση της στην Αθήνα του σήμερα και τελειώνει σε ένα μαγικό κόσμο όπου όλα είναι πιθανά.
Η ηθοποιός, το ρούχο/γλυπτό, τα έργα/ημερολόγια και οι προβολές/ήχοι, συνθέτουν έναν ψυχικό μηχανισμό με τις γνωστές τρεις περιστάσεις του ψυχικού μηχανισμού όπως τις περιέγραψε ο Φρόυντ: το Υπερεγώ, το Εγώ και το Αυτό.
Ένα βιωματικό έργο που εναλλάσσεται ανάμεσα σε παράλογο και λογική, σε όνειρο και πραγματικότητα. Μία προσπάθεια για ένα πορτρέτο ενός σύγχρονου κοριτσιού, με «επικίνδυνη» αφέλεια, που προσπαθεί να τοποθετηθεί στον παρηκμασμένο πολιτισμό του τώρα, μέσα από τις δυσκολίες της «εύκολης» εποχής. Απομονωμένη και αντιμέτωπη συνεχώς με τον εαυτό της, μαλώνει και επαναστατεί σαν να βρίσκεται πάντα στο ίδιο σημείο. Σε ένα σημείο ανάμεσα στο παρόν, το παρελθόν και το μέλλον, εκεί όπου ο καθένας κρίνει και κρίνεται διαρκώς. Το έργο είναι αισιόδοξο αλλά ταυτόχρονα και σκληρό προς αυτούς που δημιούργησαν τον κόσμο μέσα στον οποίο καλείται να βρει τις λύσεις η ηρωίδα.
Η ομάδα που δούλεψε για το έργο στα πλαίσια του πειραματισμού είναι: η εικαστικός Άννα Μελή, η ποιήτρια και ηθοποιός Πέννυ Μηλιά, η πληροφορικός Βούλα Ζώη, η ενδυματολόγος Άννα Σαντοριναίου. Υπεύθυνος του εργαστηρίου, της τελικής επεξεργασίας του κειμένου και σκηνοθεσίας είναι ο Μάνθος Σαντοριναίος.

Στο θέατρο Φούρνος, Μαυρομιχάλη 168, κάθε Τετάρτη στις 9.30 ως την Άνοιξη..

Σας περιμένω στην ανοιχτή πρεμιέρα για φίλους την Τετάρτη 26 Οκτωβρίου, στις 9. 30.

...

2011-10-20T23:05:00.004+03:00

είμαι βαθιά θλιμμένη

παλιότερα θα ορκιζόμουν οτι ξέρω καλά να το κάνω αυτό

τώρα απλά διαβάζω τις λέξεις που φτιάχνουν αυτό που είμαι

απόσταση

α π ό σ τ α σ η

πάρε απόσταση

δώσε απόσταση

εστίασε

σήκωσε το χέρι

εστίασε

ακινητοποίησε το ένα σου χέρι με το άλλο

μην ξεχνάς να αναπνέεις

συγκεντρώσου στον στόχο

στόχευσε

πάρε απόσταση

δώσε απόσταση

δώσε αυτό που έχεις να δώσεις

ανάπνεε

μην το σκέφτεσαι

το αξίζει

ο στόχος σου, το αξίζει

χτύπα

Η έκθεση

2011-10-20T22:20:00.004+03:00

Έπειτα απο την επιτυχημένη παρουσία του φεστιβάλ Eleventh Plateau στα πολιτιστικά δρώμενα της Ύδρας, η έκθεση Eleventh Plateau ταξιδεύει στην Αθήνα, τον Οκτώβριο στο Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων. Η έκθεση διερευνά το ρόλο της τέχνης σε σχέση με τα σύγχρονα κρίσιμα οικολογικά ζητήματα και τελεί υπο την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, του Βρετανικού Συμβουλίου και του Medies: Μεσογειακό Γραφείο Πληροφόρησης για το Περιβάλλον, τον Πολιτισμό και την Αειφόρο Ανάπτυξη. Τα έργα εστιάζουν στις περίπλοκες δομές της αναπαράστασης της φύσης, σε συνάρτηση με το αστικό περιβάλλον. Ανιχνεύοντας συμπληρωματικά επίπεδα από το αστικό τοπίο των Αθηνών, το ηφαίστείο του Στρόμπολι, από χαρτογραφίσεις νησίδων, αρχαιολογικών θραυσμάτων και μεταμορφώσεις πτηνών.
Συντελεστές
Εικαστικοί:
Δανάη Στράτου, Kate MccGwire, Mat Chivers, James P Graham, Augusta Ogilvy, Martin Sexton, Βλαδίμηρος Λεβίδης, Γιάννης Χρηστάκος.
Καλλιτεχνικές & Αρχιτεκτονικές Συμμετοχές:
Δημήτρης Μακρής, Αλέξανδρος Μυκονιάτης
Kom.Post Collective, MedeaElectronique
Fixatif Works: Ελεάννα Μαρτίνου & Γιώργος- Ίκαρος Μπαμπασάκης
Nomadic Architecture: Ελένη Τζιρτζιλάκη
Vital Space Projects: Δανάη Στράτου & Αλεξάνδρα Στράτου
E.D.W workshop: Ευάγγελος & Βαλεντίνη Καιμάκη
Room For Thought: Παναγιώτης Μαλεφάκης, Αγάπη Πρωίμου, Δήμητρα Σταματίου
Space Syntax: Αθηνά Λαζαρίδη, Πέτρος Λαζαρίδης
Re/Place: Θωμάς Αμαργιανός, Kay Mack, Andrea Marcuccetti, Tamiko Onozawa, Patricia Sendin, Maximilian & Simin Vogels
Συνεργάτες Παραγωγής: Χριστίνα Στριμπάκου, Εμμανουήλ Κουτσουρέλης, Έμυ Σωτήρχου
Σύμβουλοι σε θέματα Green Design: Busy BuildingΠαραγωγή: Out Of The Box Σύλληψη/Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Σωζήτα Γκουντούνα
περισσότερες πληροφορίες εδώ
αλλά καλύτερα να τα πούμε από κοντά στα εγκαίνια
την παρασκευή στις οκτώμιση στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων (http://www.sea.org.gr )Ερμού 134-6, Θησείο.

Όπως μπορείς πια δούλεψε, μυαλό.—

2011-10-13T22:45:00.004+03:00

Ένας νέος, της Tέχνης του Λόγου —στο 24ον έτος του

Όπως μπορείς πια δούλεψε, μυαλό.—
Τον φθείρει αυτόν μια απόλαυσις μισή.
Είναι σε μια κατάστασι εκνευριστική.
Φιλεί το πρόσωπο το αγαπημένο κάθε μέρα,
τα χέρια του είναι πάνω στα πιο εξαίσια μέλη.
Ποτέ του δεν αγάπησε με τόσο μέγα
πάθος. Μα λείπει η ωραία πραγμάτωσις
του έρωτος· λείπει η πραγμάτωσις
που πρέπει νάναι κι απ’ τους δυο μ’ έντασιν επιθυμητή.

(Δεν είν’ ομοίως δοσμένοι στην ανώμαλη ηδονή κ’ οι δυό.
Μονάχ’ αυτόν κυρίεψε απολύτως).

Και φθείρεται, και νεύριασε εντελώς.
Εξ άλλου είναι κι άεργος· κι αυτό πολύ συντείνει.
Κάτι μικρά χρηματικά ποσά
με δυσκολία δανείζεται (σχεδόν
τα ζητιανεύει κάποτε) και ψευτοσυντηρείται.
Φιλεί τα λατρεμένα χείλη· πάνω
στο εξαίσιο σώμα —που όμως τώρα νοιώθει
πως στέργει μόνον— ηδονίζεται.
Κ’ έπειτα πίνει και καπνίζει· πίνει και καπνίζει·
και σέρνεται στα καφενεία ολημερίς,
σέρνει με ανία της εμορφιάς του το μαράζι.—
Όπως μπορείς πια δούλεψε, μυαλό.

Κρίση ταξική

2011-10-09T18:38:00.006+03:00

Η κρίση η οικονομική
Με χώρισε απ’ την Κική
Τώρα δεν με θέλει κι όλο της το σόι
Γιατί δεν είμαι golden boy

Εντάξει Κική, εντάξει Κική
Η κοινωνία που ζούμε είναι ταξική
Εντάξει Κική, να το ξέρεις Κική
Δεν έχω να αλλάξω δεύτερο βρακί

Τώρα που ανέβηκε το μπρόκολο
Και τα είδη αρτοποιείας το πάνε γαμιώντας
Παραδέχομαι πως ήσουνα φρόκαλο
Κι εγώ πως ήμουν ο πρώτος τυχόντας

Εντάξει Κική, να το ξέρεις Κική
Θα φύγω μετανάστης στην Ανταρκτική
Εντάξει Κική, το ξέρω Κική
Η κοινωνία που ζούμε είναι ταξική
Δεν πειράζει Κική

Τώρα το μόνο που περιμένω
Είναι ένα ζεστό σου χάδι
Κι άμα χρειαστεί θα κάνω
Το σκατό μου παξιμάδι

Εντάξει Κική, μου το πες Κική
Η κοινωνία που ζούμε είναι ταξική
Εντάξει Κική, το ξέρω Κική
Η κοινωνία που ζούμε είναι ταξική
Δεν πειράζει Κική

Εντάξει Κική, το ξέρω Κική
Να προσέχεις Κική

η αγάπη ορμάει μπροστά

2011-10-04T14:29:00.001+03:00

Χρόνια τώρα με φωνάζει από μακριά
Κι ούτε ξέρω πως αντέχω και δε βρίζω
Να τη βλέπω ν' αρμενίζει στ' ανοιχτά
Κι εγώ έτσι στα ρηχά να πλατσουρίζω

Χρόνια τώρα με φωνάζει από μακριά
Και με βλέπει σκεπτικό και κουρασμένο
Και μου λέει έλα δοκίμασε άλλη μια
Εσένα ονειρεύομαι κι εσένα περιμένω

Κι ακόμα μια φορά
Πως θα τη φτάσω ελπίζω
Η αγάπη ορμάει μπροστά
Κι εγώ πίσω τρικλίζω
Πέφτω κι αυτή γελά
Μα εγώ πονάω και βρίζω
Και πάω να σηκωθώ ξανά

Κι ακόμα μια φορά
Λέω θα της τραγουδήσω
Τραγούδια τρυφερά
Κι αρχίζω να γρυλίζω
Φαλτσάρω και γελά
Και σταματώ και βρίζω
Και πάω να της το πω ξανά

Κι όταν καμιά φορά
Στέκει και την αγγίζω
Μου λέει είμαι φωτιά
Μα μοναχά δροσίζω
Κι άμα καώ γελά
Μα εγώ πονάω και βρίζω
Και πάω να γιατρευτώ ξανά

θέατρο Φούρνος:πειραματισμοί με την αφήγηση # 3

2011-09-27T13:01:00.001+03:00

27 Σεπτεμβρίου – 30 Σεπτεμβρίου 7μμ έως 10 μμ [cipo_09] <λατέρνα> μια ηχητική διαλογική αφήγηση στην πόλη
του Κώστα Ντάφλου
Το έργο [cipo_09] είναι ένα δρώμενο βασισμένο σε τρία διαδραστικά αντικείμενα τα οποία μεταπλάθουν την ιδέα της παλιάς λατέρνας και των μουσικών κουτιών.
Τα παραδοσιακά μουσικά κουτιά αναπαρήγαν οργανικούς ήχους δημοφιλών ακουσμάτων από προγραμματισμένες εκτελέσεις που έθεταν σε λειτουργία οι ακροατές. Φορείς με κωδικοποιημένα ψηφία (στιγματισμένοι μεταλλικοί δίσκοι ή κύλινδροι, προ-τρυπημένοι χάρτινοι δίσκοι ή ταινίες), εσωκλείονταν στην κατασκευή των ξύλινων μικρών αυτών υποδοχέων με υποτυπώδη κρουστά (καμπάνες, μινιατούρες μουσικών οργάνων) και με μικρο-υλικά μηχανικά μέρη (γλωσσίδια, ελάσματα, μεμβράνες, ή στήλες αέρα) που συνάρμοζαν συχνά με ωρολογιακούς μηχανισμούς οι οποίοι προσέδιδαν αυτόματη λειτουργία. Η λατέρνα αντίθετα ήταν μια αρκετά μεγάλη κατασκευή η οποία δανειζόταν πολλά μηχανικά στοιχεία από το πιάνο.
Στο συγκεκριμένο δρώμενο η λατέρνα από μια κλειστή συσκευή κωδικοποιημένων ήχων μετατρέπεται σε μια ανοικτή ψηφιακή «πλατφόρμα» επικοινωνίας και διάδρασης. Ο επισκέπτης είτε γυρνώντας τη μανιβέλα της διάταξης είτε με την ίδια του την παρουσία μέσω αισθητήρων επιδρά πάνω στην πλατφόρμα και την κάνει να λειτουργήσει και να αποθέσει πλέγματα ηχητικών υποστρωμάτων στο εσωτερικό του Φούρνου, αλλά και στη γειτονιά, όπου βρίσκεται.
Η συγκεκριμένη ανοικτή <πλατφόρμα> είναι μια διαδραστική διάταξη βασισμένη στο εικαστικό πρόγραμμα cipo_09. Το cipo_09 αποθηκεύει και επεξεργάζεται «αρχαιολογικούς ήχους» της παραδοσιακής λατέρνας (αρχές 20ου αιώνα) και των μουσικών κουτιών (αρχές 19ου αιώνα) και υιοθετεί την πρακτική της περιφοράς (στάσεις & μετακινήσεις). Καλεί το κοινό (συμμετέχοντες = παραγωγοί) να κατασκευάσουν αναμίξεις φυσικών με αποθηκευμένους οργανικούς ήχους, εκτελέσεις, διακοπές και αποσπασματικές εκπομπές επαναλήψεων με τους χειρισμούς τους και τις σωματικές τους παρεμβολές. Κάθε δι-επαφή με το κοινό είναι μια εκούσια αμφίδρομη επικοινωνία που υποστηρίζεται από υπολογιστή και ενεργοποιεί μια ακούσια αναδρασιακή διεργασία μικροεπεξεργαστή (ρομπότ) προγραμματισμένης τυχαιότητας. Τα αποσπάσματα των ήχων αντλούνται από το ηχητικό υλικό που διέθεσε ο Πάνος Ιωαννίδης, (CD): Λατέρνα, η αρχόντισσα του δρόμου, Music Corner, 2008, και τα θραύσματα των ήχων από το (CD): Instrumentos de Musica Mecanica, Luis Cangueiro, Quinta do Rei – Lazer e Cultura, Lda, 2007. Ο χώρος του Φούρνου είναι ο ιδανικός χώρος για να φιλοξενήσει το [cipo_09], ένα μεταλλαγμένο υβριδικό αντικείμενο του παρελθόντος, αφού και ο ίδιος προέρχεται από έναν παλιό χώρο που έχει αλλάξει χρήση και έχει μετατραπεί σε ένα σύγχρονο κέντρο
Τραπέζι εργασίας:
Νίκος Αναστασόπουλος (αρχιτέκτων / ερευνητής, επιμελητής προγραμμάτων ΔΕΝΤΡΟ),
Κώστας Ντάφλος (εικαστικός, αρχιτέκτονας)
Μάνθος Σαντοριναίος (ερευνητής - καλλιτέχνης, επίκουρος καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών),
Δρ. Βάντα Χαλυβοπούλου (εικαστικός καλλιτέχνης),
Την Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου θα γίνει μια συζήτηση γύρω από το θέμα του χώρου της πόλης και των παρασιτικών διαλογικών ανοικτών διαδράσεων.

3 Οκτωβρίου – 5 Οκτωβρίου 7μμ έως 10 μμ
Διαδίκτυο (chat) και θεατρικός λόγος ή Παραλλαγές στην αυτόματη γραφή ως δράμα
Μια πρόταση της Έλενας Τιμπλαλέξη
Πειραματισμοί με τηλεδιάδραση: Εμμανουέλα Κρουκόβσκι
Εφαρμογές ψηφιακών τεχνολογιών Χρήστος Τσαμαρδάς και Νίκος Δαλέζιος
Με τη συνεργασία του Μάνθου Σαντοριναίου
Μπορεί να γραφτεί και να ανέβει ένα θεατρικό μονόπρακτο σε μισή ώρα; Μπορούν δύο συγγραφείς να γράψουν από κοινού ένα θεατρικό έργο ζωντανά και σε πραγματικό χρόνο χωρίς προαποφασισμένη πλοκή; Μπορούν οι ηθοποιοί δίχως προετοιμασία και συνεννόηση να δώσουν θεατρική υπόσταση στις αράδες κειμένου που έρχονται κατευθείαν από ένα chat και προβάλλονται μέσω ενός προτζέκτορα στη σκηνή του θεάτρου εκείνη τη στιγμή;
Στ α παραπάνω ερωτήματα θα προσπαθήσει να δώσει απαντήσεις η σπονδυλωτή πειραματική εκδήλωση που ερευνά πιθανούς τρόπους με τους οποίους σύγχρονες πλατφόρμες επικοινωνίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία και την παρουσίαση θεατρικών μονόπρακτων. Συγγραφείς, χρήστες περιβάλλοντος chat, blogers, καλλιτέχνες και μη, συν-γράφουν σε χρόνο πραγματικό ή συνομιλούν με μηχανικά συστήματα αυτόματης γραφής. Ηθοποιοί και performers ζωντανεύουν επί τόπου τα κείμενα που προκύπτουν από τη συγκεκριμένη διαδικασία.
Από μια πρόταση και μια απάντηση ξετυλίγεται κάθε φορά ένα ολόκληρο σύμπαν. Ο γραπτός λόγος εξατμίζεται καθώς εκφέρεται, μετουσιώνεται αυτόματα σε πράξη δραματική και θεατρική, γίνεται και πάλι προφορικός. Το κοινό, μάρτυρας του μηχανισμού αυτού που αποκαλύπτει την ίδια του τη λειτουργία, ταξιδεύει στους πιθανούς δραματικούς κόσμους που ξεπηδούν μέσα από τη συνέργεια ηθοποιών, συγγραφέων, πλατφόρμων, χρηστών chat και καλλιτεχνών. Η σκηνική πραγματικότητα επαυξάνεται με τη χρήση οπτικοακουστικών μέσων και προβολών.
Θα παρουσιαστούν 3 παραστάσεις κάθε μέρα των 25 λεπτών η κάθε μια
Η κάθε παράσταση θα αποτελέσει και μία διαφορετική περίπτωση όπως : α) δύο συγγραφείς μέσω δικτύου συγγράφουν το έργο ενώ δύο ηθοποιοί στη σκηνή του θεάτρου το ερμηνεύουν β) οι δύο συγγραφείς βρίσκονται και αυτοί μέσα στο χώρο που παρουσιάζεται το έργο. Στην περίπτωση η ερμηνεία των ηθοποιών επηρεάζει την συγγραφή του κειμένου γ) μουσικοί παρακολουθούν και αυτοί τα κείμενα και επενδύουν ηχητικά και μουσικά το μονόπρακτο δ)γίνεται παράσταση «τέχνης δίχως χωρικούς περιορισμούς» με ένα ηθοποιό και ένα αντίστοιχο εικονικό μέσω δικτύου και webcam. ε)συγγραφέας επικοινωνεί με το ρομποτ software (eliza), έτσι το ένα κείμενο προέρχεται από μηχανή.

Με την συμμετοχή των Συγγραφέων:
Μαριλένα Αστραπέλλου, Στέφανος Δάνδολος, Θωμάς Διάφας, Ζέφη Κόλια, Γιάννης Κωνσταντινίδης, Αλεξάνδρα Κ*, Γιώργος Ίκαρος Μπαμπασάκης, Κατερίνα Παπανικολάου, Παναγιώτα Πατακιά, Έλενα Πένγκα, Σταμάτης Πολενάκης, Ελεάννα Σαντοριναίου, Θάνος Σταθόπουλος, Άρης Σφακιανάκης, Έλενα Τιμπλαλέξη, Άννα Τσίχλη, Θοδωρής Χιώτης, chatter bot, Old Boy
Ηθοποιών:
Στέλλα Αντύπα, Αντρέας Δρακόπουλος, Μαίρη Λούση, Αιμιλία Καπερνέκα, Δημήτρης Καραμπέτσης, Μαρία Μαγκανάρη, Λεονάρδος Μπατής, Βίκυ Μαστρογιάννη, Κώστας Παπακωνσταντίνου, Μαρία Πίγκου, Δημήτρης Πλειώνης, Ρόζα Προδρόμου, Βάνα Ραμπότα, Δέσποινα Σεραφείδου, Βασιλική Σκευοφύλαξ, Θοδωρής Σκυφτούλης, Γιάννης Στεφόπουλος, Στέβη Φόρτωμα,
Στο τέλος κάθε μέρας θα γίνει συζήτηση με το κοινό και τους καλλιτέχνες.

είπα να αλλάξει

2011-09-06T15:04:00.007+03:00

"Ηλιος, θαλασσα, ακτινοβολια, σαρκοφαγια, παχυσαρκια,
χριστιανισμος, οικογενεια, εξoχικη κατοικια,
Ημερομηνια γεννησης
22 φεβρουαριου 1981
Κωδικος
Ορφεας ΒΑ2019
Ενημερωνεστε οτι η αναφορα σας ηχογραφειται σε 3, 2, 1
χιονιζει στην ακροπολη σταχτες απο καμενη σαρκα δρομοι κυβερνουνται απο τα αδεσποτα σκυλια η βουλη εγινε απλα ουλη το αιμα που πηγαζει απο αυτη δροσιζει τους σκοτεινους υπονομους του συνταγματος και οι ανθρωποι στις ασφαλεις ταρατσες των ξενοδοχειων κανουν ηλιοθεραπεια μεχρι θανατου σηκωμενα χερια, δακρυσμενα λογια χιλια μεσημερια νυσταλεα βαρια, παραμιλω για τις γυναικες που προσπαθησαν το αγορι να φιλησουν χωρις να το αγαπουν μανα παραμιλωωωω

κοψε το χερι, κοψε το χερι, κοψε το χερι, κοψε το χερι, κοψε το χερι, κοψε το χερι, κοψε το χερι
μανα μου θα ερθουν να σου πουν
οτι με ειδαν, οτι με ειδαν, οτι με ειδαν
οχι δεν εκλαψα σε ταφο αδειανο
πηρα τα οπλα με μπλε ακτινες, με μπλε ακτινες
κοιτα τα χερια μου, δε τα απλωσα στη γλωσσα
που ολα τα λιωνει, που ολα τα λιωνει, που ολα τα λιωνει
δε με αγγιζουν οι αποφασεις του συνολου
ειπα θα αλλαξει, ειπα να αλλαξει, ειπα να αλλαξει

ειπα να πεσει το κεφαλι που φοβιζει ολον τον κοσμο, τον τρομοκοσμο, τον τρομοκοσμο ολον τον τρομο τον επερασα μοναχος στο αδειο κελι μου αδειο κελι, αδειο κελι, αδειο κελι με μια τεραστια ψυχη μιλω για τον νικο, μιλω για το νικο, μιλω για το νικο εμεινε ο μονος που αντικρυσε το χειλος δε θα μιλησει η πετρα ειναι η φυση, η πετρα ειναι η φυση δε θα καρφωσει τους συντροφους τα γουρουνια πως χαμογελαει, η ελπιδα πεταει, πως χαμογελαει λενε ειναι ο μονος που προσπερασε το χειλος

παιδια με ρουκετες, παιδια με ρουκετες, παιδια με ρουκετες
παιδια που εχουν ραψει την ευθυνη τους στο στηθος
υπαρχουν νεκροι, χιλιαδες νεκροι
υπαρχουν νεκροι, παντα υπηρχαν,δεν υπαρχει πως και γιατι
γιατι ποναει, γιατι ποναει, γιατι δε λεει να σε λενε σκουπιδιαρη
και να σε φτυνουν, και να σε χυνουν, νεκροι δε θα γινουν
δε θα σ αφηνουν να πεθαινεις στη παραγκα, στο κλειστο μαγαζι
κλειστο μαγαζι, κλειστο μαγαζι
κουβαρι εγινε η τρελα κι η κιθαρα
ρυθμος του πονου, ρυθμος του πονου, ρυθμος του πονου

μπας και ξυπνησουνε οι αρρυθμοι απο τη ληθη δεν εχει ηλιο, δεν εχει ηλιο, δεν εχει ηλιο μονο τουριστες να τους σπασουμε στο ξυλο η τουαλετα, η τουαλετα, η τουαλετα η τουαλετα, η ελλαδα η ξεκωλιαρα η πιο φθηνη, η πιο φθηνη, η πιο φθηνη η πιο φθηνη πουτανα που εχω ερωτευτει γιατι δεν φευγω, γιατι δεν φευγω, γιατι δεν φευγω γιατι η σαπιλα με εχει λουσει με βενζινη καποιος να αναψει, καποιος να αναψει καποιος να αναψει το σπιρτο της αναμονης για τη συνεχεια."

the boy live σήμερα στις 10 στο κ44, γκάζι

τι θα φορεθεί φέτος.

2011-09-02T17:45:00.002+03:00

Προτείνω ανεμελιά.
Προτείνω τη κύκνη των λίμνων.
Προτείνω δάκρυα, δάκρυα, δάκρυα για τους τρελούς.
Προτείνω απροσεξία.
Προτείνω να μην οδηγείτε.
Προτείνω να μην πίνετε.
Προτείνω ένα ανάποδο βέλος.
Προτείνω τοξική αταξία, βυθούς νεύρων.
Προτείνω άλφα λάμδα λάμδα άλφα.
Προτείνω να λέμε να μην φύγουμε ακόμα ποτέ.
Προτείνω το «έχω μια ιδέα» από το «πού έβαλα τη τσάντα μου»
Προτείνω ξέφτια σκέψεων, ανακατωμένα μαλλιά.
Προτείνω αχρείαστα σκουλαρίκια. Παντού.
Προτείνω τον κουρασμένο κώλο της ανορεξικής.
Προτείνω Ισπανία ή εραστή.
Ο χειμώνας μας βρίσκει ούτως ή άλλως
Δίχως χάρτη ή μόδα.

Είν' επικίνδυνα τα μονοπάτια κι άγρια
να βλέπω μπρος μου κι όχι το είδωλο στις λίμνες

το νου σου ε;

2011-07-30T15:51:00.013+03:00

μάγκες πιάστε τα γιοφύρια

αρκετά ρε μαλάκες με την κονόμα και τις μαλακίες σας, μας γαμήσατε

Θες να με κάνεις να πιστέψω
πως τελειώσαν όλα κι ήρθε ο καιρός
να την ξεχάσω τη ζωή
και να ξυπνάω κάθε μέρα νεκρός

Όσο κι αν το θέλεις δε μπορείς
ταξίδι στο κέντρο της γης

Ψάχνεις την άκρη τα μπερδεύεις
και νομίζεις ότι όλα μηδέν
φταίει η μαμά που σου πουλάει
παραμύθι ότι δήθεν και δεν

Πριν απ' τα μεσάνυχτα να 'ρθεις
ταξίδι στο κέντρο της γης

Αδρεναλίνη κανένας δε θα μείνει
μαύρη κατάρα ανία βαρεμάρα
η μέρα σβήνει
Αθήνα είσαι καμίνι
ώσπου να φέξει
να δούμε ποιος θ' αντέξει

Το ξέρω κάποτε τελειώνουν
όλα κάποτε μα πότε ποτέ
κάθε πρωί και κάθε βράδυ
κάθε μέρα κάθε νύχτα ποτέ

Πριν απ' τα μεσάνυχτα να 'ρθεις
ταξίδι στο κέντρο της γης
στο κέντρο στο κέντρο της γης

Θα πάρω φόρα να περάσω
το μεγάλο που 'χεις σκάψει γκρεμό
κι αν το ξεχάσεις μια φορά
χίλιες φορές θα σου το πω σ' αγαπώ

Ομάδα Από Ποίηση revisited..

2011-07-06T16:11:00.003+03:00

Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ σας προσκαλούν
την Δευτέρα 11 Ιουλίου στις 9:00 μ.μ
στην αυλή της Αγίας Ειρήνης 17 (μεταξύ Αθηνάς και Αιόλου)στάση μετρό Μοναστηράκι
στην δεύτερη ανάγνωση ποιημάτων
από την ΑΓΓΕΛΑ ΓΑΒΡΙΛΗ,
την ΛΕΝΑ ΚΑΛΕΡΓΗ
και την ΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΠΟΙΗΣΗ.

όσοι ήρθαν πέρυσι θα θυμούνται οτι περάσαμε ωραία.
το ίδιο ελπίζουμε και για φέτος.
είστε όλοι και όλες καλεσμένοι, εννοείται..!
άκου κι αυτό..

εσείς μαζί τα φάγατε, μαζί τα ψηφίζετε..

2011-06-29T23:10:00.018+03:00

εμείς πάντα μόνοι,
άλλοτε λίγοι, άλλοτε πολλοί.
εσύ;
τραγούδησε τουλάχιστον λίγο μαζί μας..

Θέλεις να πας μακριά;

2011-06-20T12:45:00.004+03:00

Το ρούχο
Εικαστική διαδραστική εγκατάσταση της Άννας Μελή
22 – 30 Ιουνίου 6μμ έως 9 μμ / Είσοδος ελεύθερη

Το Ρούχο, είναι ένα διαδραστικό έργο, ένα Ρούχο-γλυπτό το οποίο περιστοιχίζεται από άλλα έργα- βιογραφικές σημειώσεις ημερολογιακού χαρακτήρα και το οποίο ο επισκέπτης έχει την δυνατότητα να πλησιάσει και να αγγίξει. Κάθε άγγιγμα σε διαφορετικό του σημείο προκαλεί μία εικόνα που με τη μέθοδο του video mapping μεταμορφώνει το ίδιο το ρούχο και τον χώρο που το περιβάλει σε ένα ονειρικό τοπίο με κινούμενες εικόνες και ήχους. Αγγίζοντας ο θεατής το Ρούχο γίνεται και ο ίδιος μέρος του έργου στους υπόλοιπους επισκέπτες. Επίσης ένα άλλο διαδραστικό έργο συμπληρώνει την αφηγηματική διάσταση της έκθεσης: είναι ένα ψηφιακό προσωπικό ημερολόγιο με σημειώσεις και σχέδια που ο θεατής επιλέγει τη δική του αφηγηματική διαδρομή αγγίζοντας την οθόνη .

"Θέλεις να πας μακριά;"
Θεατρικό μονόπρακτο - performance με την Πέννυ Μηλιά,
με αφορμή την εικαστική διαδραστική εγκατάσταση.

Ο εκθεσιακός χώρος κάθε βράδυ μετά το τέλος της έκθεσης μετατρέπεται σε ένα χωροχρονικό περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσεται ένας θεατρικός μονόλογος που προέρχεται από κείμενα και σημειώσεις της καλλιτέχνιδας Αννα Μελή. Σε αυτόν τον μη συγκεκριμένο τόπο, που θα μπορούσε να είναι εκεί όπου κανείς ακροβατεί με την σκέψη πριν αποκοιμηθεί, η ηθοποιός, μονολογεί αποκαλύπτοντας έναν χείμαρρο από σκέψεις, όνειρα και εικόνες, ανασφάλειες και ερωτηματικά, καθώς και την λαχτάρα για κάτι διαφορετικό. Η ηθοποιός, το ρούχο/γλυπτό, τα έργα /ημερολόγια και οι προβολές/ήχοι, συνθέτουν έναν ψυχικό μηχανισμό με τις γνωστές τρεις περιστάσεις του ψυχικού μηχανισμού του Φρόυντ: το Υπέρ-Εγώ, το Εγώ και το Αυτό.
Ένα βιωματικό έργο που εναλλάσσεται ανάμεσα σε παράλογο και λογική, σε όνειρο και πραγματικότητα. Μία προσπάθεια για ένα πορτρέτο ενός σύγχρονου κοριτσιού, με παιδική αφέλεια, που προσπαθεί να τοποθετηθεί στον παρηκμασμένο πολιτισμό του τώρα, μέσα από τις δυσκολίες της «εύκολης» εποχής. Απομονωμένη και αντιμέτωπη συνεχώς με τον εαυτό της, μαλώνει και επαναστατεί σαν να βρίσκεται πάντα στο ίδιο σημείο. Σε ένα σημείο ανάμεσα στο παρόν, το παρελθόν και το μέλλον, εκεί όπου ο καθένας κρίνει και κρίνεται διαρκώς.
Η σκηνοθετική επιμέλεια και ο προγραμματισμός της ψηφιακής πλατφόρμας έγινε από την ομάδα του Fournoslab
22 Ιουνίου Πρεμιέρα στις 12 μμ τη νύχτα.
23 ως 30 Ιουνίου καθημερινά στις 10μμ.
Εισητήριο:10 ευρώ

η πλατεία

2011-06-16T14:50:00.016+03:00

με λίγα λόγια
φτιάχνουμε κάτι που να χωρά,
αυτό που κάθε μέρα προσπερνάς,
εσένα.
μην μας αφήνεις μόνους.
έλα..
ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ΤΩΡΑ

Νύχτες του Μαγιού

2011-05-30T12:53:00.005+03:00

Τους είδα στα υπόγεια καταφύγια
κείνες τις νύχτες του Μαγιού
με βλέμμα καρφωμένο προς την πόρτα
ανήσυχο από το φόβο του διωγμού.

Τους είδα βιαστικούς μέσα στη νύχτα
σ' ένα παράνομο κρυφτό
δραπέτες των λεωφόρων
σκορπώντας στους πολίτες πανικό.

Τους είδα σε διαδήλωση
να φεύγουν με τη γεύση του μισού
το πλήθος ξέρναε την αγρύπνια τους
και τους σημάδευε το μάτι ενός φακού.

Στα σκοτεινά δωμάτια
με συζητήσεις που δεν τέλειωσαν ποτέ
στις μυστικές βιβλιοθήκες και στα πάρκα
με Πόε, με Ντε Σαντ και Μαρκ Τουέν
και με μια άγνωστη αρρώστια στη σάρκα.

Γυμνοί από αγάπη κι από μίσος
διωγμένοι σαν εξτρεμιστές
γνωρίσαν τον Χριστό μέσα απ' την πείνα τους
ή μες στις φυλακές
πεθαίνοντας στον τρόμο ότι πεθαίνουν
στην αγωνία της επόμενης στιγμής.

Τους είδα περαστικούς
από τις αίθουσες των Πανεπιστημίων
και των δημόσιων σκοτεινών ψυχιατρείων
να συλλαβίζουνε την αλφαβήτα της κραυγής.

"Αυτή η εκπαίδευση δεν θ' αλλάξει ποτέ.."

2011-05-20T00:21:00.016+03:00

Το μόνο αληθινό ερώτημα που έχει να απαντήσει η εκπαίδευση -δηλ. ο άνθρωπος- είναι μόνο πολιτικό:αν θέλει πολίτες που σκέφτονται ή πολίτες που υπακούουν. Φυσικά, στην ιστορία μόνο σπάνια ή σε μεμονωμένες περιπτώσεις γίνεται η πρώτη επιλογή. Γιατί η σκέψη είναι βόμβα στα θεμέλια όσων ήδη ξέρεις και μητέρα της αλλαγής. Και σε κάθε κοινωνικό σύστημα όσοι περνάνε καλά θεσμοθετούν με αυτόν ακριβώς τον στόχο:να μην αλλάξει τίποτα, ποτέ. Δεν τους κατηγορώ, δουλειά τους. Σε σένα λέω απλά, που είσαι στη γωνία, να μην κουράζεσαι με συζητήσεις μαζί τους, δεν θα τους πείσεις γιατί, φίλε μου, δεν τους αφορά. Γι' αυτό σου λέω, ξέχνα τις μεταρυθμίσεις και πάρε το όπλο από την βιβλιοθήκη.

p.s. viva espana!

ΠρωΤο ΜαγιΑ

2011-05-01T12:01:00.001+03:00

elephant gun

Περί Αγάπης..

2011-04-23T14:36:00.004+03:00

..όπου κάθε θέση αποτελεί επίθεση

*«ένα βρέφος που δεν έχει λόγο να θυμώνει αλλά που ασφαλώς έχει μέσα του το ποσό από οτιδήποτε συνιστά την επιθετικότητα, αντιμετωπίζει μια ειδική δυσκολία:συγχέει την επίθεση με την αγάπη» winnicott
why don’t you do right?

Στους φίλους του διαδυκτίου

2011-04-09T22:35:00.024+03:00

Εντάξει, δεν λέω. Το ξέρεις άλλωστε πόσο γουστάρω. Πόσο το χαίρομαι. Να, που μπορώ και σου μιλώ έτσι. Αχτένιστη, με τις πυτζάμες, αγουροξυπνημένη. Ή αργά το βράδυ, με κόκκινα μάτια και τρύπιες κάλτσες, μεθυσμένη, απογοητευμένη. Χωρίς να με νοιάζει, χωρίς να σε νοιάζει τίποτα άλλο πέρα από τις λέξεις. Μόνο οι λέξεις. Και η μουσική. Εντάξει, ξέρω. Δεν είναι και λίγο να μπορείς να μιλήσεις για ποίηση, και για σένα, δίχως να σε πάρουν για τρελό. Να "συναντηθείς" με ανθρώπους που γνωρίζεις καλά ή και καθόλου και -ναι,ξέρω- να επικοινωνήσεις με όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν μια σχέση ανταλλαγή και επικοινωνία-το χιούμορ, το νοιάξιμο, τον θυμό. Να διαβάζουν όσα σκέφτεσαι ή γράφεις άνθρωποί σχετικοί και ειδικοί, ή και άσχετοι με το άθλημα-πράγμα πολύ σημαντικό για σένα-, αλλά κυρίως να νιώθεις οτι υπάρχει η δυνατότητα να σε διαβάσουν, ότι δεν είσαι στο περιθώριο, αποκλεισμένη, οτι όλα αυτά σημαίνουν κάτι. Να μπορείς να μοιραστείς πράγματα αληθινά, ουσιαστικά, να σου θυμίζει τότε που έστελνες τεράστια, βαριά γράμματα στην κολλητή σου στο εξωτερικό. Οι μέρες όμως που πραγματικά σιχαίνομαι το διαδύκτιο είναι οι μέρες που σκέφτομαι στην θέση όλων των παραπάνω ένα στέκι, από εκείνα τα παλιά, οπού όλα συνέβαινα। Το πατάρι του Λουμίδη, το μαύρο γουρούνι στο Βερολίνο, το καφέ ντε φλορ στο Παρίσι। Ένα σημείο συνάντησης όπου θα είμασταν εκεί ψυχή τε και σώματι। Θα δίναμε το παρών και λιγότερη σημασία ίσως σε όσα γράφονται αλλά μεγαλύτερη σε όσα γίνονται। Ένα μέρος όπου θα υπήρχαν χέρια, πόδια, μάτια, μαλλιά, φωνές, ποτήρια, καβγάδες, τραγούδια. Ένα μέρος όπου θα συναντιόμασταν, θα γνωριζόμασταν, θα τσακωνόμασταν ή θα φιλιώναμε. Εσύ καταλαβαίνεις τί εννοώ. Γιατί εσύ ξέρεις. Δεν θέλω να το πάω παραπέρα, στο πώς και το γιατί, στο ποιός και μέχρι πότε. Ήθελα να σου πω μόνο για τις μέρες που σιχάινομαι το διαδύκτιο. Εσύ καταλαβαίνεις τι εννοώ. Γιατί εσύ ξέρεις. www.οδός ονείρων..

Τί ίσιο και τί λάθος;

2011-04-04T13:12:00.011+03:00

Το θεϊκό στον άνθρωπο είναι τα άγρια πάθη
που τη ζωή του κυβερνούν απ`της ψυχής τα βάθη.
Μιλώ για κείνο το θεριό που κρύβεται εντός μας
και περιμένει σιωπηλό, φίλος μαζί κι εχθρός μας.

Το τραγικό στον άνθρωπο είναι η γοητεία να παρασύρεται οικτρά
απ`την αμφιβολία
την ώρα που στο είναι του ξυπνούνε τ`άγρια πάθη
και τον τραβούν με το στανιό στα πιο μεγάλα λάθη.

Εντέλει τί είναι ανθρώπινο;
Τι ίσιο και τι λάθος;
Και τί θα πει ρηχότητα;
Και τί μεγάλο βάθος;

Εις απανταχού ποιητάς..

2011-03-21T13:24:00.005+02:00

έχω γίνει ποιητής

Για τα μάτια μιας μικρής, έχω γίνει ποιητής
γράφω σβήνω στα χαρτάκια, ποιηματάκια και στιχάκια
ποιητής της μιας δραχμής, για τα μάτια μιας μικρής.

Ποιητή σ' αυτή την πόλη, αχ να με δουλεύουν όλοι
και οι νέοι και οι γέροι, με φωνάζουνε Σεφέρη
άλλοι να με λένε αλήτη, κι άλλοι Ρίτσο και Ελύτη.

Για τα μάτια μιας μικρής, έχω γίνει ποιητής
όταν βλέπω άσπρους τοίχους, γράφω ποιήματα και στίχους
ποιητής της μιας δραχμής, για τα μάτια μιας μικρής.

Είμαστε όλοι ίσοι..

2011-03-21T12:50:00.003+02:00

..αλλά κάποιοι είναι..πιο ίσοι από τους άλλους!

Ανίκητο αγκάθι, λήθη..

2011-03-20T18:17:00.008+02:00

Όσο το αίμα δεν μιλιέται
Θα τρέχει απ’ την πληγή
Μαύρο αίμα
Ανάμνηση πηχτή
Βασιλιάς η επίφαση

Όσο φασκιώνεις τα μωρά του πόνου
Τόσο κλαίνε

Οι μητέρες του Πολέμου
Τα παιδιά του Πολυτεχνείου
Τα εγγόνια του Φροντιστηρίου
Τα δισέγγονα του Φατσοβιβλίου

Σε τρείς γενιές το τραύμα απλά και μόνο έγινε αόρατο. Δεν λέω, λάδωσε τ’ αντεράκι μας πατριώτες, αλλά το τραύμα της ψευδοζωής στο οποίο υποχρεώνει η πρώτη και σημαντική στέρηση, στρεβλώνει και αναισθητοποιεί τόσο πολύ το κριτήριο της ευαισθησίας σ’ αυτό που ονομάζουμε αληθινή ζωή και εμπειρία που σε βάζει σε περίεργα μονοπάτια σκέψης και πειρασμούς επιλογής:στερημένη ζωή ή ψευδοζωή;

Σίγουρα υπάρχουν μειοψηφίες που «σκαρφαλώνουν μέσα σε σκοτάδια απόλυτα» που λέει κι ο ποιητής..όπως επίσης φτηνά την γλιτώνουμε όλοι μαζί κι o καθένας χωριστά μιας και «ωχ αδερφέ, τι τα σκέφτεσαι τώρα;τι τα θες τι τα γυρεύεις, σάμπως και να σπαζοκεφαλιάζω, εγώ αποφασίζω;αλλάζει τίποτα;» και άλλα πολλά.

Το σημείο όμως όπου όλη η προηγούμενη παράγραφος παρρακάμπτεται και όλα τούτα παύουν να ισχύουν ως αυτονόητα και αναλαμβάνεις την ευθύνη της ζωής σου εξ ολοκλήρου, και όλων των άλλων ταυτόχρονα, δεν είναι πολύ μακριά για κανέναν.
Είτε το λένε ατύχημα, προδοσία, αποτυχία, απογοήτευση, κοινωνικό καθήκον, δάνειο, κρίση, καψούρα, καύλα ή τρέλα, η στιγμή που το πρωτότυπο έγγραφο φτάνει στα χέρια σου και είσαι εσύ που υπογράφεις ή απλά το πασάρεις στον επόμενο, φτάνει.

Κι εκεί είναι που σπας.
Ή δεν σπας.
Πάντως, μάγκα μου, σου φεύγει όλος ο τσαμπουκάς μαζεμένος.
Και σου ξανάρχεται.
Ή όχι

Τώρα, τι από τα δύο θα κάνεις ή τι τελικά ήδη κάνεις, μην τη πολυψάχνεις. Κανείς δεν ξέρει από πριν, είναι μέχρι να σου συμβεί. Όποιος το έχει πάθει μόνο, καταλαβαίνει τι εννοώ. Και θυμάται πάντα,αυτή την ήττα, αυτή τη νίκη του εαυτού.

Το θέμα πάντως είναι ότι το μαύρο, θέλουμε, δεν θέλουμε, έχει πήξει στον τόπο। Κι εμείς κάνουμε ταξίδια εις Παρισίους. Δεν αγαπάμε τον τόπο μας, γιατί δεν αγαπάμε την πληγή μας γιατί δεν αγαπάμε τον εαυτό μας γιατί δεν αγαπάμε τη μαμά μας γιατί δεν μας αγαπάει κανείς, γιατί;
Εδώ συνοψίζεται το παράπονο, ο καημός, του έλληνα, σήμερα.
Δεν αγαπάει τα άντερά του γιατί τα άντερά του δεν τον αγαπάνε. Λογικό.
Όλοι είναι μαλάκες γιατί ο καθένας κρίνει από τον εαυτό του. Βέβαια.
Όλοι θα του την φέρουν γιατί σε όλους την έχει φέρει. Έτσι είναι.
Όλοι τoν εχθρεύονται γιατί μισεί τους πάντες. Φυσικά.
Και πάνω από όλα το ένδοξο παρελθόν του που τόσο ψυχαναγκαστικά του μαθαίνουν να λατρεύει σαν πιπίλα, χωρίς να ξέρει ποτέ το γιατί. Συμφωνούμε.
Η σκέψη γεννήθηκε εδώ κι εδώ θα γυρίσει για να πεθάνει. Εννοείται.
Κάθε μέρα, κάτω από τους τόνους ψυχαναγκαστικής ευφορίας και δήθεν ευ ζην καλοπέρασης θετικής σκέψης εθελοντισμού και εξόφθαλμης εθελοτυφλαμάρας.
Και μη νομίζετε ότι έχω να προτείνω κάτι νέο, ως γνήσιο τέκνο της ελλάδας, αυτό μόνο:μην προσποιείστε άλλο την ειρήνη.χουμε πόλεμο, απλήρωτους λογαριασμούς, έχουμε κατοχή. Δεν είμαστε πλούσιοι, στερούμαστε τα πιο ουσιώδη. Είμαστε φτωχοί, απαίδευτοι, κακόμοιροι.

Ακόμα δεν τα «πήρες»;
Θύμωσε, κλάψε, φώναξε, δράσε. Κάνε κάτι. Εσύ. Τώρα. Για σένα. Σταμάτα να υποκρίνεσαι.
Προσπάθησε να αγαπήσεις ή να χαστουκίσεις κάποιον. Τουλάχιστον να αποδεχτείς κάποιον. Εγώ δεν θέλω τίποτα. Άρχισε με σένα.
Πες ένα μπράβο, ένα ευχαριστώ. Ή ένα άντε γαμήσου. Αλλά σταμάτα να με κοιτάς μ’ αυτό το ηλίθιο χαμόγελο κάθε φορά που θες να με βρίσεις ή να μου πετάξεις κάτι. Βαλέ σε κάτι όλη σου την καρδιά ή ότι έχει απομείνει απ’ αυτήν. Επιτέλους, χτύπα.

*σ' όσους "κάηκαν" και θα "καούν" για να μας ζεστάνουν..

#η φωτό είναι από τις πρώτες ανασκαφές στην Αρχαία Μεσσήνη

2011-03-18T13:59:00.003+02:00

κι η ζωή που κάνεις..αλλαγή γάζας.

losing my future

Η χαρά να ναι το σύνθημα..

2011-03-14T13:10:00.010+02:00

Παίξε Χρήστο επειγόντως κείνο το ρυθμό
χρέος στο χορό να μπούμε εθνικό,
να χορέψουν τσιφτετέλι όλοι οι λαοί
Γιαπωνέζοι, Αμερικάνοι, Γερμανοί

Η χαρά να ναι το σύνθημα
Κι ο καημός το παρασύνθημα…
Φλόγες μυστικές μ’ αγγίζουνε
Κι οι πυροσβέστες βρε σαστίζουνε

Πες Μανώλη την κουβέντα κείνη τη στρωτή
στο χορό να ξεστρατίσουν κι οι στρατοί,
να χορέψει και η φάρα των γιαχνί σοφών
στην Ακαδημία μέσα Αθηνών.

Μη μ' αποκαλέις τεμπέλη
Είναι κάτι μπλοφαδόροι που παινεύουν τη δουλειά
μπράβοι και κοντυλοφόροι καθενού μαχαραγιά
μη μ’ αποκαλέις τεμπέλη και μου σπας το ηθικό
η καρδιά λεφτά δεν θέλει για να πει το σ’ αγαπώ.

Όταν χάμω την αράζω και κοιτώ τον ουρανό
όλοι λεν πως τεμπελιάζω μα εγώ στην μοίρα τους μιλώ
μη φωνάζεις πως χαζεύω σαν με βλέπεις να γυρνώ
την αγάπη μου μαζεύω μέσα απ’ το σκουπιδαριό।

Χαβαλεδιάρικο
Τί κι αν είσαι απ’ την Λιβύη εργατάκι και φτωχό;
πιάσ’ το νταρτιχτι να γίνει πατιρντί κανονικό.

Από περιέργεια υπάρχω..
Τη ζωή σαν αχθοφόρος όπου βρώ την κουβαλάω
στο αγώι τραγουδάω κι ο σκοπός θανατηφόρος.

Μεροκάματο δεν θέλω ούτε και για χαρτζηλίκι
από περιέργεια υπάρχω και από καραγκιοζλίκι.

Δίχως τέλος, κι ως το τέλος, θέλω να τη σεργιανάω
κι αν στον Άδη πεί να πάω, σύμφωνος κι ετοιμασμένος..

Γιατί το πιό σημαντικό είναι η χαρά, έτσι δεν είναι δάσκαλε;

Απόλλων Διόνυσε Ορφέα

2011-03-10T13:21:00.005+02:00

Με τα γόνατα, με τα μαλλιά
να προσκυνήσω θα συρθώ
στο μέρος όπου απλώνουν

τα δίχτυα τους

οι μουσικοί

«Στην εποχή εκείνη άλλωστε ο καλλιεργημένος άνθρωπος λεγόταν και μουσικός ανήρ»

"Οι κλέφτες του χρόνου"

2011-03-08T23:51:00.007+02:00

"Οι κλέφτες του χρόνου", η νέα ταινία του Θόδωρου Μαραγκού
αναφέρεται στους αφανείς δημιουργούς του πολιτισμού μας
αλλά και στους αφανείς υπερασπιστές του.
Μπορείτε να την δείτε την εβδομάδα 10-16 Μαρτίου, (πέμπτη παρασκευή σάββατο και τρίτη) στο αφιέρωμα στον Θοδωρή Μαραγκό στον κινηματογράφο Κνωσσός (Κνωσσού 11, πλ. Αμερικής, στάση Καλλιφρονά), όπως και ακόμα ένα νέο ντοκυμαντέρ το "Αρκεί να φαίνονται ωραία"(πέμπτη παρασκευή δευτέρα)και το "Τι έχουν να δουν τα μάτια μου"(δευτέρα). Θα προβληθούν ακόμα "οι ισοβίτες"(σάββατο τετάρτη), το "μπλακ μπε"(κυριακή), το "μάθε παιδί μου γράμματα"(κυριακή) και το "θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι"(τρίτη) καθώς και οι δύο ταινίες κινουμένων σχεδίων "τσουφ" και "σσσστ"(τετάρτη).

οι ταινίες προβάλλονται ανά 2 κάθε μέρα από τις 9, και την κυριακή στις 7.
θα σας δω εκεί!
η εικόνα μιλάει και εδώ

"Η μπλε σπηλιά" του Ηλία Στέργιου

2011-03-01T12:59:00.005+02:00

"Τ' αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους"..

Το αρχέτυπο της σπηλιάς που αναδύεται από τον τίτλο του project, γεννά ένα πλήθος εικόνων, συμβολισμών και εννοιών. Ταυτίζεται άμεσα ή συνειρμικά με το εγώ ,το σώμα, την οικία, τη μήτρα, το δικό μου και επεκτείνεται σε αποχρώσεις και άλλοτε έντονες αντιθέσεις, σε σχέση με το φωτεινό ή το σκοτεινό, το γνωστό και το άγνωστο, την κτητικότητα και την απώλεια, τον έρωτα, τη μοναξιά, την αποδοχή και την απόρριψη. Οι σχέσεις των ανθρώπων, το φυσικό περιβάλλον, οι γιγάντιες μεγαλουπόλεις, η επαφή με τα ζώα και τα αντικείμενα είναι θέματα με τα όποια καταπιάνεται ο καλλιτέχνης επιλέγοντας να παντρέψει τη μουσική, με την ποίηση και την απαγγελία.
Χρησιμοποιώντας ποικίλα μουσικά μοτίβα και τρόπους, ενοποιεί ακούσματα και αναφορές μεταξύ δύσης και ανατολής, ενώνει το λόγο με το τραγούδι και πειραματίζεται με το χρόνο και τα χρώματα του ήχου.
Ο Ηλίας Στέργιος φέρνει τη δική του προοπτική σε σχέση με το επαναλαμβανόμενο μέσα στο τραγούδι, αγκαλιάζει μεγάλους ποιητές που αγαπάμε και τολμά να αγγίξει κρυμμένα συναισθήματα.
Η Μπλε Σπηλιά είναι ένα project που αφορά ηλεκτρική κιθάρα και τύμπανα. Ο συνδυασμός τους απαιτεί μια καινούρια προσέγγιση, που από τη μεριά των τύμπανων καλύπτει με μεγάλη ευχέρεια ο Άκης Περδίκης, ο οποίος δε διστάζει να επεκταθεί σε νέους ρόλους και να αλληλεπιδράσει πέρα από το καθαρά δομικό ή σολιστικό του κομμάτι.
Μέσα στη Μπλε Σπηλιά ανταλλάσσουμε συναισθήματα και επικοινωνούμε, νιώθοντας ξανά ζωντανοί, ανάβοντας ξανά τη φλόγα της ελπίδας, της αγάπης, της χαράς.

Κιθάρα-φωνή:Ηλίας Στέργιος
Τύμπανα:Ακης Περδίκης
Την Πέμπτη, 3/3/2011, στις 22:00, στο ghost house Λεπενιώτου 26, Ψυρρή, είσοδος 5ε.

φρεσκο

2011-03-01T12:46:00.005+02:00

Ο συγγραφέας-δημοσιογράφος Γρηγόρης Χαλιακόπουλος θα παρουσιάσει τον Έλληνα ζωγράφο Κωνσταντίνο Μπρουμίδη, ο οποίος διακόσμησε τον τρούλο του Καπιτωλίου της Ουάσιγκτον τον 19ο αιώνα.
.."Μεγάλωσε στη Ρώμη, φοίτησε στην Academia di San Lucca όπου και δέχτηκε την επίδραση μεγάλων καλλιτεχνών. Σπούδασε ζωγραφική κοντά στον Baron Camuccini και γλυπτική με τους Canova και Thorwaldsen. Έμαθε τη μέθοδο «fresco» και «secco» και εξοικειώθηκε αποκτώντας μεγάλη εμπειρία στις διορθώσεις των φθαρμένων από τον χρόνο αριστουργημάτων του Ραφαέλο."..
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011, ώρα 19.30 στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών οδός Ι. Παπαρρηγοπούλου 7, Πλατεία Κλαυθμώνος, Αθήνα.

Στάγδην βραδέως

2011-02-18T19:50:00.003+02:00

Τί κάθεσαι και κοιτάς;
Μαστούρωσες απ' τη λύπη;

Ανθολόγιο ερημιάς

2011-02-16T15:52:00.005+02:00

Η σκέψη
Τι πρόστυχο και βίαιο εργαλείο η σκέψη
σ' έφερα πάλι εδώ χωρίς να το θες

Ήρθε ο καιρός
Ήρθε ο καιρός να βγεις από τον κόσμο που έφτιαξες μόνος σου στο πίσω δώμα, ήρθε ο καιρός να πεις και στους άλλους πως λίγο τρελός και λίγο χαμένος πήρες το δρόμο που βγάζει από το χρόνο πως πήγες στα πρώτα και είδες στα φώτα την ευτυχία να τρέχει προς τα δω

Θα θελα
Θα θελα να 'μουν ζωγράφος ποιητής ή φωτογράφος και όμως κατάντησα γραφικός, λογιστής και πλαστογράφος

Στη μέση
Από την μιά μεριά θελείς να πας στην άλλη
πως;
αφού εγώ είμαι στη μέση
θα πονέσει...

Δίχως λόγο
Κάθε μέρα ξενυχτάμε δίχως λόγο
να ‘χαμε πολλά λεφτά να τα δίναμε στον ψυχολόγο

Πώς σβήνει μια αγάπη
θέλω να ρθω πίσω εκείνη την μέρα που μ' έσβησες
θέλω να είμαι εκεί να το ζω
θέλω να δω πως σβήνει μια αγάπη πως παίρνει ανάποδες στροφές ένα μυαλό και ξεκολλάει..
να σε βρήκε στο ξύπνημα ή στον ύπνο;
να μπήκε απ΄το παράθυρο ή απ'την οθόνη;
από όπου κ αν ήρθε με κατέστρεψε

Χίος
Έτσι γνώρισα την θλίψη ακουμπισμένος στον ώμο της νοσταλγίας και όλο το παρόν χάθηκε μαζί με το παρελθόν και όλη η ζωή κάηκε από εμπρηστές τη ραστώνη και το φόβο, αναπολώ τότε που ξεχασμένος σε εκείνο το βουνό σκοπός της ερημιάς έδειξα τόσο θάρρος όσο ποτέ άλλοτε και είπα στο θεό μου, αν η ζωή δεν έχει άλλες χαρές εγώ δεν την θέλω και έτσι όπως με τρέλαινε η ερημιά αγνάντεψα τη φύση από ψηλά με σιγουριά και ύστερα κάθισα ικανοποιημένος και ακούμπησα το όπλο μου στο πλάι.... διέκοψαν τις σκέψεις μου η γιαγιά και ο παππούς που ήρθαν να μαζέψουν μαστίχες και η ερημιά δεν με είχε ανάγκη πια

Κι όμως
κάποιο απόγευμα σ ένα καφενείο τον πλησιάζει ένας νεαρός που τον αναγνώρισε
- δάσκαλε τι δυνατό ποίημα ήταν αυτό, το διάβαζα και άλλαζε ο κόσμος μέσα μου, ένιωθα ότι οι φράσεις σου θα μπορούσαν να μετακινήσουν ολόκληρο βουνό
ο ποιητής τον ευχαρίστησε για τα καλά του λόγια, ύστερα ήπιε λίγο από την μπύρα του και είπε
-κι όμως εκείνη δεν κατάφεραν να τη γυρίσουν πίσω...

tetrapsifios

IN BETWEEN

2011-02-13T13:47:00.008+02:00

IN BETWEEN (Ενδιάμεσος Χώρος) 1999 - 2010: Μια εμπειρία στο Διαδίκτυο, στην Τέχνη, στην σύνθεση και στη διασύνδεση μέσα από μια πλατφόρμα που συνδέει τον πραγματικό με τον εικονικό χώρο.

Μάνθος Σαντοριναίος Σταυρούλα Ζώη Νεφέλη Δημητριάδη

Η αρχική ιδέα που αποτέλεσε το έναυσμα του project ήταν η ανάγκη αναβίωσης της έννοιας της γειτονιάς μέσω της δημιουργίας μιας πολυπολιτισμικής γειτονιάς στο Διαδίκτυο. Τόσο η εξέλιξη της τεχνολογίας και η ανάπτυξη των εργαλείων κοινωνικής δικτύωσης, όσο και οι εμπειρίες των συμμετεχόντων μετατόπισαν την προβληματική του project από την έννοια της γειτονιάς στην διερεύνηση ύπαρξης ενός ενδιάμεσου χώρου ανάμεσα στον πραγματικό και τον εικονικό. Στόχος του αυτού του πειράματος δεν είναι να δημιουργήσει μία εικονική χαρτογράφηση όσο να συνδέσει εμπειρίες από τους δύο παραπάνω χώρους σε μία ενιαία δομή που δίνει νέες δυνατότητες έκφρασης.
Το project φιλοξενείται στον εκθεσιακό χώρο ABOUT (Μιαούλη 18 www.about-art.gr) όπου θα στηθεί η εικονική γειτονιά και θα παρουσιαστούν οι εμπειρίες του ενδιάμεσου χώρου.

Θα πραγματοποιηθεί ημερίδα με θέμα «Κατασκευάζοντας τον ενδιάμεσο χώρο. Τέχνη; Τεχνολογία ; Φιλοσοφία; Αρχιτεκτονική;».
Επίσης μπορεί κάποιος να επισκεφθεί τον ενδιάμεσο χώρο στο www.medialab.asfa.gr/inbetween

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
14/2/11 – Εγκαίνια έκθεσης ώρα 20.00.
14/2 – 20/ 2 Έκθεση (εγκατάσταση) του InBetween project στο ABOUT:
Ώρες επίσκεψης για την έκθεση: Δευτέρα 20.00 – 22.30, Τρίτη – Παρασκευή 18.00 – 22.00
15 -16/2/11 – Σεμινάριο.
17/2/11 – Ημερίδα 18.00 – 22.30. Θα αναζητηθούν εναλλακτικές απόψεις – αντίλογοι.
Θα γίνει ανοικτή πρόσκληση συνεργασίας, εξέλιξης, ή ριζικής ανατροπής του project.
19 & 20/2/11 - Urban Soundscapes – μουσικό διήμερο, ώρα 20.00.
Με αφορμή το InBetween Project παρουσιάζονται ηλεκτροακουστικά έργα, field recordings που διαχειρίζονται ως μουσικό υλικό, ήχους από την πόλη. Έργα των John Cage, Alvin Lucier, Luc Ferrari, Pierre Henry, Michael Pisaro, Luigi Nono, Κατερίνας Τζεδάκη, Νίκου Σταυρόπουλου κ.ά.
επιμέλεια: Ανάργυρος Δενιόζος

ιδέα & διοργάνωση: δημιουργική ομάδα ABOUT

return to burn

2011-02-04T15:02:00.001+02:00

Όταν η νύχτα γίνει το σπίτι σου, θ’ ανατείλλεις

Για τον όρο "Μετανάστες", Μπ. Μπρεχτ

2011-01-29T23:03:00.006+02:00

Λαθεμένο μου φαινόταν πάντα το όνομα που μας δίναν:"Μετανάστες".
Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους. Εμείς, ωστόσο, δε φύγαμε γιατί το θέλαμε, λέυτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη. Ούτε και σε μιαν άλλη χώρα μπήκαμε να μείνουμε για πάντα εκεί,αν γινόταν. Εμείς φύγαμε στα κρυφά. Μας κυνήγησαν, μας προγράψανε. Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δεν θα ναι, μα εξορία. Έτσι, απομένουμε εδωπέρα, ασύχαστοι, όσο μπορούμε πιό κοντά στα σύνορα, προσμένοντας του γυρισμού τη μέρα, καραδοκώντας το παραμικρό σημάδι αλλαγής στην άλλη όχθη, πνίγοντας μ' ερωτήσεις κάθε νεοφερμένο, χωρίς τίποτα να ξεχνάμε, τίποτα ν' απαρνιόμαστε,χωρίς να συγχωράμε τίποτα από όσα έγιναν, τίποτα δε συγχωράμε!
Α, δε μας ξεγeλάει τούτη η τριγύρω σιωπή! Ακούμε ίσαμε δώ τα ουρλιαχτά που αντιλαλούν απ' τα στρατοπεδά τους. Εμείς οι ίδιοι μοιάζουμε των εγκλημάτων τους απόηχος, που κατάφερε τα σύνορα να δρασκελίσει. Ο καθένας μας, περπατώντας μες στο πλήθος με παπούτσια ξεσκισμένα, μαρτυράει τη ντροπή που τη χώρα μας μολεύει.
Όμως κανένας μας δε θα μείνει εδώ. Η τελευταία λέξη δεν ειπώθηκε ακόμα.

Στην μαγεμένη ανατολή..

2010-12-27T21:24:00.001+02:00

Διεύθυνση:Κάιρο, Αλεξάνδρεια, Σίβα
Ραντεβού του χρόνου, παιδάκια..

ποιός επιτίθεται τελικά;

2010-12-22T23:31:00.002+02:00

"Η κοινωνία δεν κινδυνεύει εξαιτίας της ανθρώπινης επιθετικότητας αλλά εξαιτίας της καταστολής της προσωπικής επιθετικότητας.
Σε μια γενική ψυχολογία το να σε έχουν κλέψει είναι το ίδιο με το να κλέβεις και είναι εξίσου επιθετικό.
Το να είσαι αδύναμος είναι τόσο επιθετικό όσο και η επίθεση του δυνατού πάνω στον αδύναμο.
Φόνος και αυτοκτονία είναι ουσιαστικά το ίδιο πράγμα.
Η κατοχή είναι εξίσου επιθετική με την άπληστη απόκτηση."

Donald Winnicott

2010-12-20T00:54:00.005+02:00

..αγαπημένε γιατί κλαις; μην κλαίς αγαπημένε μου, μην κλαίς αγαπημένε μου, θα ρθούν καιροί, έρχονται, έρχονται καιροί, αγαπημένε μου, μην κλαίς, μην κλαίς αγαπημένε μου, θα ρθούν καιροί, θα ρθούν καιροί αγαπημένε μου, δεν θα μας νοιάζει, αγαπημένε μου, μην κλαίς, δεν θα μας νοιάζει, ποιος έφτιαξε το μαχαίρι, αγαπημένε μου, μην κλαίς, αρκεί να κόβει..
γκρράουνγκ

Γράμμα Σε έναν Δάσκαλο

2010-12-17T01:09:00.022+02:00

Μας κατηγορούν
οτι διδάσκουμε στα μωρά τους την αναρχία
ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίστροφο

Σπάτε το κεφάλι σας
Πώς τους μαθαίνουμε
Από τα ξέφτια σας να φτιάχνουν καινούργιες σημαίες
Πώς να κλείνουν τα μαλακά αυτάκια τους
Με τόσο μικρά χέρια
Όταν τους κατατρέχουν οι σειρήνες, οι ντουντούκες σας
Πώς να φτιάχουν πανοπλίες
Να τις φορούν κρυφά το ένα στο άλλο
Πώς να πετάνε και να επιστρέφουν στα κελιά τους
Πώς να μεγαλώνουν να μεγαλώνουν να μεγαλώνουν μέσα σας
Μικραίνοντάς, αφανίζοντάς σας
Πώς να λιώνουν τις σφαίρες των χεριών σας
Με μια μόνο ματιά, μάγοι των πάγων σας
Με ντέφια να ανοίγουν την καρδιά σας
Βόμβες αγορασμένες από σας για σας

Μας κατηγορούν ότι είμαστε οι δάσκαλοι του αοράτου
Μας πολεμάνε
Κι όλο απορούν πως ξεγλιστράμε

Ανόητοι
Μα είμαστε νεκροί
Μας σκοτώνετε
Αυτή είναι η δουλειά σας
Μα είμαστε βιβλία
Μουσική
Σε παρτιτούρες κωφών
Σε λέξεις προγονικές
Σε προιστορικές κραυγές
Σ’ αρχαία κείμενα
Σε πίνακες τρελών
Παραληρήματα ποιητών
Σαπίζουμε στο χώμα από αιώνες
Είμαστε νεκροί
Γι’ αυτό δυνατότεροι
Είμαστε το αίμα
-πιείτε-
Που κάνει αθάνατους τους ζωντανούς

Δάσκαλος

Η δική μου "Αμερική"

2010-12-15T02:27:00.009+02:00

θα έρθει να σας βρει
να σας χτυπήσει, αδερφοί μου,
-ναι, λυπάμαι-
μέσα σε πλούσια και σε φτωχά προάστια
στο κέντρο με τα φαστφουντάδικα
-κλόουν στα γενέθλια θλιμένων παιδιών
στριμωγμένες ακριβές συναυλίες χωραφιών
θηριώδη καναδέζικα τζιπ-
θα έρθει να σας βρει
να σας χτυπήσει, αδερφοί μου,
-ναι, λυπάμαι-
στη γλώσσα σας
-βλέπετε;-
ανάμεσα στα μάτια δικών σας λέξεων, γκαπ ή μπαμ ή δεν ξέρω γω τι.
Κι εγώ να κάνω κάτι
-ναι, λυπάμαι-
δεν μπορω.
Αρρώστησα να γράφω και να τραγουδώ
τον πόλεμο.

johny got his gun

Ας ΣτοΛίσουΜε ΛοιΠόν

2010-12-12T19:15:00.003+02:00

Ας στολίσω λοιπόν.
Για ποιόν;
Οι γυναίκες των Τουαρέγκ, παρότι μουσουλμάνες, δεν καλύπτουν ποτέ το πρόσωπό τους.
Ίσα- ίσα κάθε απόγευμα περιμένουν τον άντρα τους περίτεχνα βαμμένες και φορώντας τα ασημένια τους στολίδια.
Ας στολίσω λοιπόν.
Ποιός έχει ανάγκη ένα δέντρο;
Εγώ.
Ποιός έχει ανάγκη ένα καράβι;
Εγώ.
Ποιός έχει ανάγκη μια φωτιά πάνω από όλα;
Εγώ, εγώ!
Εντάξει λοιπόν.
Ας έρθει το χιόνι, η παγωνιά, οι βιτρίνες με τους άστεγους, η ανγκαστική ευθυμία, ο πόλεμος, η πείνα, η βουλιμία, για άλλη μια φορά.
Τα Χριστούγενναπουδενέχειανάγκηκανείς.

στολίδι 1
στολίδι 2
στολίδι 3
στολίδι 4

MoMentS oF Art

2010-12-10T13:55:00.021+02:00

Έκθεση Νέων Καλλιτεχνών

"Εικαστικά Στιγμιότυπα"

από τις 7 ως τις 17 Δεκεμβρίου

Αποθήκη ΑΣΟ, στον Πύργο Ηλείας

γωνία Κοκκίνου και Σ.Π.Κ.

9 καλλιτέχνες παρουσιάζουν τα έργα τους:

Θεόδωρος Ζαφειρόπουλος

Μάρθα Ζούπα

Χρήστος Παζα'ί'της

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος

Αλέξανδρος Κόκκαλης

Κατερίνα Μπίθα

Κατερίνα Χρονοπούλου

Μαρίνα Τεριζάκη

Ευγενία Τριαδοπούλου

Επιμέλεια έκθεσης:

Χριστίνα Στριμπάκου

Κοντινοί φιλότεχνοι,

σπεύσατε!

The Black Heart Procession

2010-12-08T22:42:00.004+02:00

Love
not our love
love isn't supposed to be this way
love is a poison ring
and love has poured you drinks
now love waits for you to sleep
don't lend it to a friend
'cause you may never see that friend again
don't bother with a cover
'cause love can pick out the fakes
but that's not our love
not our love
this crime of love
love isn't supposed to be this way
love will sting and love will burn
love will steal all you've learned
yes it will
but not our love
sometimes in your back
and sometimes in your heart
it's a double edged sword
don't you bother with a cover
'cause in a crowd love can pick out the fakes
but that's not our love
not our love

(and the girls sing along)

do you hear this cry for love
do you see this crime of love
love waits for you to sleep
don't lend it to a friend
you can easily pick out the fakes
don't you see this crime of love
this crime of love holds you here
sting burn steal learn
don't turn your back on my heart
you can easily pick out the fakes

Η φορά

2010-12-06T01:14:00.011+02:00

Γίνεται βορά λεόντων

Η φορά

Των απελπισμένων όντων

Σπάνια χαρά,

-μιας στιγμής ελευθερία

μες στην φυλακή-

Σαν αποφορά,

-ξεκλειδώνει θεωρίες

με κρυφό σπαθί-

Κι η πόλη την μάσκα φορά

Δεν το ξέρει

Μα θα στέφεται αυτοκράτωρ

Οικοσίτων θεαμάτων

Αγορών κι ηθοποιών

-λάγνες συνήθειες των αμνών

Παρασέρνει ενικούς

Σε βαθμό πληθυντικό

Σε εμφύλιους

Ληστών και στρατιωτών

Της γενιάς των ομοτράπεζων

Και δείπνο και καλών

Αίμα αδελφοκτόνο αδελφοποιητών

Ρέει προς τα πίσω, φόρα,

Στο σινιάλο των ματιών

Άγνωστο αγνώστων το γνωστό

Το χέρι σηκώνει

Τις πέτρες ενώνει

Το σώμα επιστρέφει στο χιόνι

Σαν κλείνει η οθόνη

Ξυράφι

Η αλήθεια

Στομώνει

*τραγούδι αντί για λουλούδι

ΠόΘοΣ

2010-12-02T23:08:00.000+02:00

Land of the free

2010-11-26T11:46:00.003+02:00

Αυτούς που ζουν

Κάτω απ’ τα ακριβά παπούτσια σας

Εκεί που αρχίζει ο πολιτισμός σας

Κι ελευθερία πάντα λεν τη μάνα τους

Όσους μεθάνε και σας βρίζουν

Όσους σιωπούν, και σιωπούν, και σιωπούν

Και την ζωή τους πουλάνε ολάκερη φτηνά

Γιατί φτήνα μονάχα αγοράζετε

Όσους κοιμούνται και ξυπνούν

Και πια δεν σας χρειάζονται

Γιατί στο στόμα την ανάγκη έχουν φιλήσει

Κι ό,τι αρχίζει, αυτοί το ‘χουν αρχίσει

Τους ξεχασμένους και τους τσακισμένους

Τους παρανο'ι'κούς και τους κυνηγημένους

Τους ξεπεσμένους, τους εξεφτελισμένους

Τους ηττημένους

Ένα τραγούδι, σαν αγρίμι

στα στήθη μου τους φωνάζει,

ελευθερωτές.

Χαρά Τείνει

2010-11-24T01:48:00.005+02:00

Κι όταν τα βράδια-πες μου μικρή-

εκεί, στην πέτρινη φωλιά σου

ρέει το ποτάμι των ματιών,

μαύρο, στα δάχτυλά σου

κι οι φθόγγοι ένα σφιχτό κολιέ,

να πνίγει την μιλιά σου

θα μου λεγες-πες μου μικρή-

πως δεν πονά ποτέ κανείς;

Σώμα που σκαρφαλώνει λεία βουνά

το γέλιο

και το ρυάκι προσκυνά, το μαύρο,

ευαγγέλιο.

gia tin haritini

so fucked up

2010-11-11T15:16:00.003+02:00

Οι πρώην αριστεροί
είναι οι πιο fucked up
τύποι που έχω γνωρίσει.

Χρησιμοποιούν κατά κόρον
αρραγή ιδεολογικά προσχήματα
ενώ θέλουν απλά να γαμήσουν
ό,τι τους έχει γαμήσει.

ΑφύΠνιση

2010-11-08T10:36:00.002+02:00

Τα όνειρα δεν είναι τρελά,
τρελή είναι η αφύπνιση.

Στο χορτάρι που σκέπασε
τις αιτίες και τις συνέπειες,
πρέπει κάποιος να είναι ξαπλωμένος
με το στάχυ στα δόντια
και να χαζεύει τα σύννεφα.

Αντίο.
Ως αύριο.
Ως την άλλη συνάντηση.

*Wislava Szymborska
"Τέλος κι αρχή"

όλα είναι απλά..

2010-11-05T11:37:00.001+02:00

Εκεί όπου τα πράγματα είναι απλά

χρόνια μένει απάτητος ο δρόμος

Φυτρώνουνε χορτάρια μαλακά

και τρόμος.

Τα δέντρα εκεί δεν έχουνε σκιά

το όνομά σου μοναχά φωνάζουν

μ’ ωραία στόματα οι ώρες μα φριχτά

πλαγιάζουν.

Ότι κι αν πέρασε σκύβει και σε κοιτά

μιλούν και τραγουδούν γλυκά τ’ αστέρια

πετάνε δίπλα σου, σου δίνουνε φιλιά,

σου δίνουν χέρια.

Εκεί όπου τα πράγματα είναι απλά

δεν πήγαμε. Ποτέ μας δεν θα πάμε.

Παράξενα τραγούδια και λειψά

θα τραγουδάμε.

Μπεε ε εε

2010-10-31T10:13:00.002+02:00

if you tolerate this
too much

έλα, έξω τώρα

2010-10-24T20:23:00.003+03:00

«Δεν είσαι ανάπηρος. αν ήσουν ανάπηρος μπορεί και να σε δικαιολογούσα. να σε άφηνα να ψοφήσεις στη σπηλιά σου, που πήγες και κρύφτηκες στον θάνατο, σα στο μουνί της μάνας σου. έλα μαλάκα μην μασας. έλα, εγώ είμαι εδώ. έλα, έξω τώρα»

ή κάτι τέτοιο θα είπε στον Λάζαρο, δεν εξηγείται αλλιώς

bb rrr o ken

2010-10-16T00:32:00.001+03:00

So broken
In pieces
My heart is so broken
I'm puzzling

Here I go
Trying to run ahead of that heart break train
Thinking
It will never catch up with me

I'm so broken
heðan-biður-afte-care
So broken
heðan-biður-afte-care
heðan-biður

I'm trying to land
This aeroplane of ours gracefully
But it seems just destined to crash

I'm so broken
heðan-biður-afte-care
My heart is so broken
heðan-biður-afte-care
How can, how can
And I sense

All continuity
Has vanished away
At one step at a time now baby
I'm so broken
heðan-liður-afte-care
I'm so broken
heðan-biður-afte-care

I'm so
Completely unhealable, baby

Διαθήκη

2010-10-07T00:36:00.009+03:00

Λιγότερα φλιτζάνια

Λιγότερα κουταλάκια του καφέ

Λιγότερα έπιπλα

Λιγότερες ειδήσεις

Λιγότερα λόγια

Λιγότερα λεξικά

Λιγότερα βιβλία

Λιγότερες μηχανές

Λιγότερα χερούλια

Λιγότερα συρτάρια

Λιγότερα φωτάκια

Λιγότερα διακοσμητικά

Λιγότερα σκυλιά ράτσας

Λιγότερα φίλτρα νερού

Λιγότερους δορυφόρους

Λιγότερους μικροϋπολογιστές

Λιγότερα μίξερ

Λιγότερα μαξιλαράκια

Λιγότερα παπλώματα

Λιγότερα πόμολα

Λιγότερα κομοδίνα

Λιγότερα τηλεχειριστήρια

Λιγότερα εσώρουχα

Λιγότερα καλσόν

Λιγότερα υφάσματα

Λιγότερα ονόματα

Λιγότερα επώνυμα

Λιγότερες πληροφορίες

Λιγότερα χαλιά

Λιγότερα πλακάκια

Λιγότερα φωτιστικά

Λιγότερα σχέδια

Λιγότερους διαδρόμους

Λιγότερους ορόφους

Λιγότερες κεραίες

Λιγότερες μακέτες

Λιγότερη άσφαλτο

Λιγότερα σπίτια

Λιγότερους ζωολογικούς κήπους

Λιγότερους λαμπτήρες

Λιγότερο φόβο

you're so fu..ing special

2010-09-27T21:20:00.004+03:00

Sincerity: I tell her I am an animal
Freedom: She falls in love with the animal
Hope: She discovers that the animal is sensitive. This is what creates hope and misunderstanding
Reality: She decides to set in my life. I inform her that I am not a living room
Solution: I go back to No1
Respect: She decides to leave. I don’t ask her where she goes.

josef koudelka

Oμάδα Από Ποίηση στο e-poema

2010-09-24T15:07:00.001+03:00

http://www.poema.gr/dokimio.php?id=232&pid=

Συγχαρητήρια κορίτσια και Ματθαίε!

..και θα πεις κι ένα τραγούδι!

2010-09-22T22:32:00.002+03:00

Είναι κι άλλοι σαν κι εμένα
είναι κι άλλοι σαν κι εμάς
Ζούνε στον δικό τους κόσμο
όσο κι αν τους πολεμάς.

Σε συνηθισμένα σπίτια
φυσιολογικά παιδιά
έχουνε βαθιά στα στήθια
μια υπερτροφική καρδιά.

Νομίζεις πως μ αγγίζεις
όμως καθόλου δεν με ακουμπάς
Νομίζεις πως πονάω όταν χτυπάς.

Μπορεί να με διατάζεις
μα η καρδιά μου είναι μίλια μακριά
κι αυτή δεν την πειράζεις, δεν τη χαλάς.

Είναι κι άλλοι σαν κι εμένα
είναι κι άλλοι σαν κι εμάς
και θ' αρχίσουν να χτυπάνε
αν δεν πάψεις να χτυπάς.

Νομίζεις πως μ αγγίζεις
όμως καθόλου δεν με ακουμπάς
νομίζεις πως πονάω όταν χτυπάς.

Μπορεί να με διατάζεις
μα η καρδιά μου είναι μίλια μακριά
κι αυτή δεν την πειράζεις, δεν τη χαλάς.

Είναι κι άλλοι σαν κι εμένα
είναι κι άλλοι σαν κι εμάς
θα τους δεις μέσα στα τρένα
να γελάνε όταν γελάς.

Prayer

2010-09-16T23:22:00.005+03:00

Always silent, always still

sweet spring water on my knees.

My lover gone

the empty wind.

Runs like river, runs like sun

morning water, hear my song?

Be a horse, be a dove

sweet spring water bring my love.

walk on water

Τα νέα πάρτυ

2010-09-15T00:43:00.000+03:00

Για έναν ξιφομάχο..*

2010-09-03T07:09:00.009+03:00

Θέλω την καρδιά να σφίξω
πέτρα πίσω μου να ρίξω
και να φύγω

Μάλιστα κύριε

Μες στον χρόνο να περάσω
κι αν μπορέσω να ξεχάσω
λίγο-λίγο

Μα τις νυχτιές σαν συλλογιέμαι
τα μάτια της τα μενεξιά
φοβάμαι και αναρωτιέμαι
πως θα σ' αντέξω
μοναξιά

Θέλω μια στιγμή να φτάσει
που ότι με κρατάει να σπάσει
να ξεφύγω

Όλα να τα λησμονήσω
και σε μια γωνιά να σβήσω
λίγο-λίγο

*Τί να σου ευχηθώ αγαπημένε;
Δεν χρειάζεσαι πια τις ευχές μου, άγγελέ μου.
Μου φτάνει που γεννήθηκες.
Τωρα εσύ είσαι η ευχή μου.

Έρως ανίκατε..

2010-08-30T12:18:00.006+03:00

Του Μαργούδι κι η Αλεξανδρής
του Μαργούδι κι η Αλεξανδρής
βγαίνουν στην αυλή κρυφά-κρυφά
βγαίνουν στην αυλή κρυφά-κρυφά.

Τσι ίδ' η γειτουνιά κι κουσκουρίζ'
τσι ίδ' η γειτουνιά κι κουσκουρίζ'
τσι ιδ' η μάνα της κι μουρμουρίζ'
τσι ιδ' η μάνα της κι μουρμουρίζ'.

Στο πα βρε Μαργούδι να μη βγαίνεις
στο πα βρε Μαργούδι να μη βγαίνεις
έξω στην αυλή κρυφά -κρυφά
έξω στην αυλή κρυφά -κρυφά.

Άμα θέλεις μάνα δείρε με
άμα θέλεις μάνα δείρε με
πάλι εγώ θα βγαίνω στην αυλή
για να βλέπω τον Αλεξανδρή,
πάλι εγώ θα βγαίνω στην αυλή
για να βλέπω τον Αλεξανδρή.

ΣτΑ ΑκρΑ^

2010-08-06T00:25:00.007+03:00

Μανάκι μου, μανάκι μου

μανάκι μου, μανάκι μου

πονεί το κεφαλάκι μου.

Μανάκι μου, και βρε και βρε

μανάκι μου, και βρε και βρε

που θα βρεις μάγκα σα κι εμέ.

Τι με κοιτάς νταήδικα

τι με κοιτάς νταήδικα

θαρρείς πως σε φοβήθηκα.

Εκεί που πας, εκεί που πας

εκεί που πας, μην ξαναπάς

το κεφαλάκι σου θα φας.

Έχασα τη μανία* μου

έχασα τη μανία μου

απ' την απροσεξία μου.

Κυρ' αστυνόμε μην βαράς

κυρ' αστυνόμε μην βαράς

δε φταίω γω ο φουκαράς.

*κατά μια άλλη εκδοχή, "τη μαντήλα μου"

^για την παρηγοριά απάντων των αποκλεισμένων..

Μπάρμαν

2010-07-20T00:24:00.005+03:00

Ο μπάρμαν που ζει μες το κεφάλι μου
κερνάει λέξεις
«Οσα δεν μπορείς
θα σου τα πω τώρα.
Δεν μπορείς ν’ αγγίξεις ένα δέντρο
δίχως να νιώσεις
πως είναι μέσα σου το άγγιγμα.
Πώς μπορείς ν αγαπήσεις
όταν φεύγουνε όσα αγαπάς;»
Είπε πως πέθανες, πέθανες, πέθανες, πάει πέθανες, τέρμα.
Έπειτα το μετάνιωσε
κι έβγαλε την ομπρέλα απ’ το ποτήρι.

Το νησί

2010-07-14T13:33:00.003+03:00

Έφευγε το νησί

Δεν το πιστεύεις;

έφευγε, γλίστραγε σα φόρεμα

εντάξει, ήταν και καλοκαίρι

η ζέστη όσο να πεις

η μεσημεριανή ζαλάδα από τον ήλιο.

Αυτό δεν ήταν όμως το παράξενο.

Ήταν που αυτός ερχόταν.

Ερχόταν ολοένα και πιο συχνά.

Στον ύπνο, στον ξύπνιο, στο τραγούδι

Στο τραπέζι, ναι στο τραπέζι

Καθόταν δίπλα μου. Δεν μίλαγε. Δεν έτρωγε. Δεν κοιτούσε.

Στην αρχή ήταν μόνο ήλιος

Μόνο ένα αγκάθι στα μάτια

Ένα σπλάχνο που το’βρισκα πέτρινο στην αυλή,

¨Έπειτα στο παραθύρι, στο κεφαλόσκαλο, στο προσκεφάλι.

Μετά ήρθε το τραγούδι,

Μη φανταστείς τίποτα σπουδαίο

νότα νότα

σα βρύση που σταλάζει

σα μικρά μπουμπούκια που σκάνε, το να δω τα άλλο εκεί

και σα να περπατάνε

ανεβαίνουν κι ανεβαίνουν τη πλαγιά

σα λιτανεία

και αμυδρά διακρίνεις το Μέλος

χωρίς όμως τα λόγια.

Αυτά ήρθανε μετά.

Μια ανάσα, κι άλλη, κι άλλη

Ώσπου αρχίζεις να τις ακούς

Δεν καταλαβαίνεις

μα είναι συλλαβή-συλλαβή

ό,τι υπάρχει.

Ένα κολιέ που γιγαντώνει και σιμώνει και κάθεται πάνω στη γλώσσα σου

Σαν αρχαίος τύραννος

Γεννάει λέξεις και λέξεις

Απογόνους κι επιγόνους

Κι έχει γερούς προγόνους και σοι ισχυρό

Μα πιο πολύ κατάλαβα πως ήρθε

Όταν με φώναξε η μητέρα να μου πει πως όπως η γιαγιά,

Έτσι κι η προγιαγιά και όλες οι γιαγιάδες

Φεύγουν.

Και μίλησε η μικρή γιαγιά μου και είπε και αυτή

Να μη φοβάμαι είπε γιατί πάντα είπε έρχεται αυτός

Και πως όταν φεύγουν οι γιαγιάδες,

Φεύγει και το νησί,

Φεύγει και το τραγούδι και το Μέλος και τα λόγια

Μα έρχεται αυτός

Να μη φοβάμαι λέει

Ας έρθει λέει

Και στην αυλή, στην πόρτα, στο προσκεφάλι μου να τον κοιμίζω

Όσο εγώ νομίζω στο καθένα

Κι ας είναι από ήλιο, από πέτρα.

να γίνει σπλάχνο μου, είπε.

Αργά-αργά

Θα φέρει λέει αυτός νέο τραγούδι και άλλα λόγια.

Και όταν έφευγε το νησί

Αυτός ερχόταν

Έτσι όπως το’πε,

Κι έφευγε, γλίστραγε το νησί

γλίστραγε το φόρεμα.

τι ειΠε ο ΑνθρΩπος..

2010-07-13T19:45:00.009+03:00

Κ α τ Ω οι ν ι κ ε Σ

Τι φοβερό
να είσαι άλογο
και να σε δαμάζουν

κατοικίδιο

2010-07-06T00:17:00.004+03:00

Το πρωί θα ξυπνάς το μεσημέρι.
Θα πλένεις το μοναδικό σου πιάτο.
Δεν θα σε ευχαριστούν τα λόγια.
Θα κατουράς.
2 με 3 ώρες, ή και παραπάνω.
Θα φοράς τις παντόφλες σου.
Ένα βρώμικο μπλουζάκι.
Χωρίς βρακί.
Δεν θα σε νοιάζει.
Θα γεμίζεις αργά τα δοχεία με νερό.
Κι ας βρέχει.
Εσύ θα τα ποτίζεις.
Έπειτα θα ρχεται η νύχτα.
Θα χτυπά επίμονα το τζάμι.
Θα γραντζουνάει με τα νύχια της.
Δεν θα της ανοίγεις.
Θα της βγάζεις στο μπαλκόνι
το μοναδικό σου πιάτο να φάει
και νερό.
Καλόμαθε τώρα και σου ρχεται κάθε βράδυ
να την κοιμίζεις στο κρεβάτι σου.Ορίστε μας!

κατοικίδιο
και ξερό ψωμί

στο έλεος του οαεδ

2010-07-03T15:12:00.005+03:00

Ζόρικος κρεμανταλάς ο καιρός που κουβαλάς,
η ζωή σου μια νταλίκα με μπαγάζια και με IKA.
Τώρα απόχτησες καβούκι και αμάξι σπορ μοντέλο
τώρα σκάλωσες στο λούκι κι είσ' αλλιώτικο καπέλο.

Η ζωή σου ντούμπλε-φας, μέσα κι έξω τη φοράς,
η καρδούλα σου γκαζιέρα δίχως γκάζι και αγέρα.
Μες στο κόλπο είσαι χωμένος και γλυτώνεις παρά τρίχα,
τώρα είσαι βολεμένος και σου κόψανε το βήχα.

Κι αν θυμάσαι τα παλιά, ψέματα και μπλα μπλα μπλα,
η μαγκιά σου ναφθαλίνη με κασμίρι και λουστρίνι.
Τώρα κάνεις μαύρη πλάκα κι όλο τρως απ' την κουτάλα,
τώρα μάγγωσε η φάκα και σε κλείσανε στη γυάλα.

* στίχοι:Κώστας Τριπολίτης

μέτρα, άκου, σώπα

ΜαΥρα-ΑδιΑκΟπα

2010-06-21T00:49:00.006+03:00

..και μες στα σπρώξίματα
του κόσμου τα άσκοπα
εμείς θα κρατιόμαστε αδιάκοπα

Μαύρα

2010-06-18T23:01:00.004+03:00

Σας παρακαλώ
μπορείτε να μου επαναλάβετε ποιές ακριβώς είναι οι επιλογές;

Και τι θες να κάνουμε
Έτσι είν’ η ζωή
Και λοιπές παπαριές.

Κι αν δεν υπάρχει τίποτ’ άλλο να μάθεις, τι δηλαδή, φεύγεις και κλείνεις και την πόρτα πίσω σου να μη "μπάζει" κι αρπάξουν κι άλλοι, οι "υγιείς" καμιά πούντα;
Ή τη βαράς δυνατά, με θυμό, μπας και ξεβουλώσει κανα αυτάκι;
Άλλιώς τι, να περιμένεις να σε μαράνει η λύπη, σαν το κεράκι, σαν το γιασεμί;
Δεν είναι αρρώστια η γνώση αφού οδηγεί στην τρέλα, στην παραίτηση;
Λοιπόν ντοκτόρ;

Μόνο μην μου αυτοκτονήσετε. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αποτυχία.

Η αριάγνη, ο μανώλης και τα κορίτσια

2010-06-12T00:17:00.037+03:00

Και τι νομίζεις θα κάνει κι αυτός; Άλφα, βήτα, γάμα, όπως όλοι μας.
Μ’ αρέσει να κρατάω επαφή με όποιον χωρίζω. Με βοηθάει να τον ξεπεράσω.
Μα είναι τόσο σύντομη η ζωή, τόσο σύντομη.
Σιχαίνομαι την «γυναικεία λογοτεχνία», ποτέ δεν τα φτιάχνω με καλλιτέχνες.
Αφού συμφωνήσαμε στο πρωταρχικό ερώτημα -του μπι- εν ευθυμία, ετέθη το αμέσως επόμενο,

Γαβριηλία

ή Σαλομέ.
Ξέραμε πως κάποιο ζώο είχε πεθάνει.
Οι ξένοι πιο κοντά από ποτέ.
Ο μανώλης με ερωτεύτηκε μια φορά, στα 18 του.
Από τότε φτιάχνει χάρτες, μονοπάτια, βιβλία απ΄ την τσέπη του, μήπως και τον βρω.
Του είπα να με αφήσει στη Νάξο , να μου φτιάξει μια πόρτα να χωράνε οι κούροι.
Εκείνα τα κορίτσια λάθος μονοπάτι πήρανε στον Ζα, στις Μέλανες και βγήκαν στην παράδεισο, τη στέρνα και τις καλαμιές.
Γρήγορα στείλτες πίσω στα τουριστικά και τις σεζ λονγκ, μην κλαίς πάλι, θα ξεχάσουν.
Γελάστηκαν, νόμισαν μια δρασκελιά το απέναντι νησί, οι λεύκες.
Λάθος μονοπάτι πήρανε μέσα απ΄την θάλασσα, λάθος, ολότελα.
Δεν έφτιαξες το χάρτη με της θάλασσας τα μονοπάτια ακόμη, τις μπέρδεψαν τα πλοία, έτσι όπως σκίζουνε στα δύο τα νερά, νόμισαν οτι μπορούν, οτι μπορούσαν να είναι πλοία που φεύγουν, έτσι νόμισαν. Γελάστηκαν, αυτό είναι, γελάστηκαν.
................
Νύχτωσε τώρα, το κάστρο, τον χορό. Ένα λαγούτο.
Ήρθε το ξενοδοχείο πανόραμα, ήμαστε λέει ευχάριστη παρέα, και μου έπιασε το πόδι.
Εμείς; Κοιταχτήκαμε. Εμείς;
Στο δεύτερο κρασί βάζουμε τα κλάματα, σαν παλιοί βαρελοφρόνες.
Στην τρίτη μπύρα διαλέγουμε κάυση ή ταφή και μοιράζουμε υπάρχοντα και καθήκοντα μετά θάνατον.
Έλα, θα γδυθείς τα βρεγμένα και θα σε βγάλω αναμνηστική στην πέτρινη αγκαλιά του.

τρίτη μπύρα

Δίνη

2010-06-03T00:39:00.011+03:00

Μέγας φακός και δίνη
απόψε η Σελήνη
στήθος μονό
κι εγώ μωρό
σαν γάλα, φως ρουφώ

Κι ούτε πεινώ
κι ούτε διψώ
κι ούτε νυστάζω
μα απορώ
που πήγε το άλλο το μισό
που φτιάχνει το ζευγάρι
κι έμεινε το φεγγάρι
έρημο κι αλμυρό;

*ευχαριστώ την Κατερίνα που έκανε τους μικρούς μου στίχους ένα υπέροχο τραγούδι και για την μουσική χορηγεία όλης της νύχτας..
ευχαριστώ όλους όσους ήρθαν στην όμορφη βραδιά και όσους ήθελαν αλλά ξέρω πως δεν μπορούσαν. θα υπάρξει δεύτερη ευκαιρία, ως συνήθως σε αυτή την ζωή..
Κατερίνα, Μίμη, Χαρίτα, Ηλία, Δημήτρη, Μαρία, Σπύρο, Νίκη, Δημήτρη, Βασίλη ευχαριστώ για την ωραία συνέχεια..
υγ Μάθετε τα λόγια ε;

tribute to eurovision

2010-05-31T00:23:00.002+03:00

*thanks to Catherine

OΜΑΔΑ ΑΠΟ ΠΟΙΗΣΗ

2010-05-29T01:08:00.014+03:00

Είστε όλοι καλεσμένοι
την προσεχή Δευτέρα 31 Μα'ί'ου στις 9.00 το βράδυ
στην εκδήλωση "καθ' οδόν"(Μαυρομιχάλη 18)
να διαβάσουμε ποιήματα και να τα πούμε από κοντά.

ΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΠΟΙΗΣΗ
Αντιόπη Αθανασιάδου, Αγγέλα Γαβρίλη, Λένα Καλλέργη, Ματθαίος Κοντογιώργης, Ιουλία Λειβαδίτη, Πέννυ Μηλιά, Αγγελική Μητσολίδου.

μακάρι να σουν εδώ
γίνε το γέλιο της φωτιάς

Άτιμαι καλλιτέχναι

2010-05-24T21:33:00.006+03:00

Αι καλλιτέχναι κατοικούν σε χλωροφυλλικά πρόαστεια.
Αι καλλιτέχναι διαβιούν σε σπίτια με κήπο, δίχως ποτέ να διανοηθούν να υποσκάψουν αυτόν.
Αυτό δεν τους εμποδίζει να αφοδεύουν εις άλλους κήπους.
Αι ιδίαι καλλιτέχναι λαθροβιούν σε υπόγειους νόμους, αδιαφορώντας για τυχόν αυτόνομους υπονόμους. Έτσι σκοντάφτουν συνεχώς εις εαυτούς τους ιδίους.
Αι καλλιτέχναι λένε και ξελένε «α», «ω», «δια ταύτα» και «ενθυμούμαι» αλλά δεν δύνανται να ηπούν «γαμώτο», «γαμώτη» ή «γαμώτη μου».
Διάφοραι καλλιτέχναι μιλούν, δια να έχουν το δικαίωμα δια να ομιλούν.
Αι καλλιτέχναι δεν τρομάζουν ποτέ, αλλά φοβούνται διαρκώς.
Άλλαι καλλιτέχναι σπάνε πολύ πιο εύκολα από ό,τι κολλάνε.
Ταύται θέλουν προσοχή.
Εύθραυστον και η πλευρά της κούτας με το κεφάλι ψηλά.
Μα δεν αναγράφεται πάντα.
art
too much morality
πώς τα λέει

ποινή

2010-05-20T02:00:00.006+03:00

Έτσι λοιπόν αποφασίστηκε

Εγώ θα πρέπει να μείνω μετέωρη άλλα τόσα τουλάχιστον χρόνια

Το χάσμα του ήλιου θα μας καταπιεί-πρέπει να το φωνάζω αυτό δεν ξέρω όμως πόσο δυνατά- και όσοι μείνουν, θα ναι για να ναι.

Έξι χορδές θα δώσουν στον καθένα-όποιος πρόλαβε τον κύριο οίδε- και φλυτζάνια για τον καφέ της παρηγοριάς.

Τα ουρί δεν σφάξανε και το ρύζι δεν έβγαινε σωστά στην φόρμα

Ποιος είδε τον θεό και δεν τον φοβήθηκε-μας πιάσανε κορόιδα κι αρχίσαμε τους αμανέδες από τώρα

Και πες και πες, βγήκανε κάτι γραφές ίσαμε το μπόι του και ποιος να τις διαβάσει; Φωνάξαν τον παπά τον θείο τον δεύτερο τον πίο

Αμπλα ούμπλα αμπλα ούμπλα το και το και βάι βαί βάι-όι μανούλα μου

Αμα είναι έτσι-το ανθιστήκαμε εμείς- πάμε να την κάνουμε γιατί έχουμε και κάτι δουλειές πολύ ανειλημμένες κάτω στο πειραιά, στο μουράγιο.

Κουνούμε το μαντήλι, το πλοίο θα σαλπάρει για λιμάνια ξένα, πηδάμε την μάντρα κι από δω παν κι άλλοι.

Τα σέα μας τα μέα μας στα μέσα και στα έξω ο άλλος όμως διαφωνεί καθότι μεγαλοδύναμος και τα πάντα πληρών.

Ελα δω εσύ,το λοιπόν έχουμε και λέμε. Διόδια, τριώδια, ίκα μικα σύκα, πήγαινε έλα και λογαριασμό δεν δίνω. Πώς και Διατί και περι ού ο λόγος;

Το και το, εξηγώ. Έτσι ο ή-λι-ος, έτσι το ρύζι, έτσι τα ουρί, κάτι χορδές κάτι φλυτζανάκια και καφές για τα καλά σαράντα μας απόμειναν ένεκα που δεν βγαίνει και το σύμπαν κι έχει και άλλα στο μυαλό του με μας θα ασχολείται, κύριε αυτέ μου;

Οκ αλλά κομένος ο βερεσές, έχω και παιδιά να θρέψω.

Πείτε μου κύριε πρόεδρε, όσο όσο,μπας και την σκαπουλάρω.

Ότι πεί ο δικαστής.

Ντελάλης, είπε.

Έτσι λοιπόν αποφασίστηκε

Εγώ θα πρέπει να μείνω μετέωρη άλλα τόσα τουλάχιστον χρόνια

τα λαχανικά χαλάν,στα ψυγεία δεν βαστάν

δεν φταίς εσύ

Αντίο παιδί μου..

2010-05-16T02:08:00.008+03:00

Μητέρα σ’ ευχαριστώ που μ’ αγάπησες τόσο
Μητέρα σ’ ευχαριστώ που στέρησες από τον εαυτό σου τον έρωτα για να ερωτευτείς εμένα
Σ’ ευχαριστώ
Μητέρα μητέρα αχ μητέρα
Μητέρα σ’ ευχαριστώ που είσαι η μεγάλη πληγή
Σ’ ευχαριστώ που είσαι η μεγάλη πληγή που με τρέφει
Σ’ ευχαριστώ που μου χάρισες τόσα, όλα αυτά που χαρίζω και με κάνουν χαρισματική
Μητέρα σ’ ευχαριστώ που με πρόδωσες
Σ΄ευχαριστώ που μου έμαθες τι σημαίνει προδοσία
Σ΄ευχαριστώ που μου έμαθες τι σημαίνει πληγή
Σ΄ευχαριστώ που μου έμαθες τι σημαίνει έρωτας με κεφαλαία και με μικρά
Μητέρα σ΄ευχαριστώ που με έκανες πλούσια, πιο πλούσια κι από όλα τα πλούτη που μ έμαθες να ξέρω τι σημαίνουν όλα αυτά
Μητέρα σ’ ευχαριστώ που μ’ έμαθες τι σημαίνει θυσία
Σ’ ευχαριστώ που θυσιάστηκες και με θυσίασες στο βωμό της αιώνιας ανιδιοτελούς αγάπης, στον αιώνιο πλατωνικό έρωτα
Μητέρα είσαι μοναδική
Είσαι η μοναδική μητέρα που θα μπορούσα να έχω
Μητέρα σ ευχαριστώ που μ’ έκανες μοναδική, με την μοναδική πληγή σου, την πιο ακριβή σου κληρονομιά
Μητέρα σ’ ευχαριστώ που είσαι τόσο μοναδική για μένα
Μητέρα σ’ ευχαριστώ που μου έμαθες τι σημαίνει απώλεια, τι σημαίνει φόβος
Σ’ ευχαριστώ
Μητέρα

*ορέστης:Έλα και κάλυψε με πέπλα
το σώμα της μητέρας μας
να μην μας κοιτούν οι πληγές της
Γέννησες τους φονιάδες σου, μητέρα

καρυάτις

2010-05-13T01:29:00.008+03:00

Μπορεί να με δείς ανάγλυφη

της κολώνας μια μαρμαρυγή

να κρατάω το φως

το δίχτυ το βαρύ

που οι άγγελλοι απλώνουν στα σκοτάδια

να πιάσουν το ασημένιο ψάρι

την αυγή, που σπαρταρά

του ήλιου το κοχύλι.

Η πόλη δεν μου καλαρέσει

έτσι όπως έγινε

σα θεριακλού ζητιάνα

και σίγουρα η θεά

πολύ θα έχει θυμώσει

μα δεν με μέλλει ό,τι κι αν πει

σα με πολυζορίσει

πάω κι αλλού

που με παρακαλούν,

-μανούλα μου μην κλαίς-

στα ξένα.

Με θωπείες και νεύματα

2010-05-09T22:40:00.016+03:00

Είσαι γυμνή.

Οπτασία γήινη με χώματα και σπίνους.

Είσαι γυμνή.

Γυμνή σε φαντάστηκα σαν κυοφορούσα έκλειψη.

Όταν ξεγυμνώνεσαι το βάρος σου αλλάζει.

Και κάποιος αδαής

γεμάτος κώνωπες τριγωνικούς στους ασθμαίνοντες όρχεις του

Θα νόμιζε πως πετώντας το αιμάτινο σεντόνι σου θα αλάφρωνες απ' το βάρος.

Αυτός δεν γνωρίζει πως το ειδικό βάρος του γυναικείου σώματος αυξάνει

όταν η γύμνια εκβάλλει στους ιλαρούς λοβούς μας με θωπείες και νεύματα!

Μια ιδέα δεν είναι απλώς ένα φωτόνιο σε πλήρη τροχιά

Καταγράφει συμβάντα απρόσμενα

Η ενική προσαρμογή των σχισμένων όσχεων

Η μονωδία είναι κραυγή σπαρμένη σε διαμάντια

Ο εύκρατος κόλπος σου

Και η ζεστή κοιλιά σου

Το σπέρμα μου απολαμβάνει την έκρηξή του

Και εξακοντίζει την ουσία του

Πάνω σε τέθριππα ευκαμψίας και ορμής

Σε ξένα σύμπαντα απολύτως οικεία και αναγνωρίσιμα.

Οι λέξεις θα σπάσουν σαν κλοιός γεμάτος επείσακτα φασόλια.

Οι λέξεις θα σπεύσουν να δαμάσουν το αλώβητο

Τεταρτημόριο μιας κήλης

Να μην αναστενάξεις

Εσαεί

*θανάσης αθανάσιος

Με κάνεις να θέλω

Να καταπιώ τετράγωνα κουτιά

Και τέλειες έννοιες

Με κάνεις να θέλω

Να συγχωρέσω τους φονιάδες

Να τους κοιμήσω πλάι

Στο θολό μου κρεβάτι

Και να τρέμω όλη νύχτα

Παραμιλώντας

Καινούργια ονόματα

για κάθε πλάσμα που ανασαίνει,

για κάθε του ανάσα:

«Αιλουροηθές, φιλοτρόμο, αειφιλές..»

Με κάνεις να θέλω

Να πλύνω όλα τους τα μαχαίρια

Με την καινούργια μου γλώσσα

Που κρυφά θα γνέθει ο ύπνος μου πλάι τους

Και κάθε πρωί, φοβεροί μνηστήρες,

Θα την ξηλώνουν

Με τη ραχοκοκαλιά μου

Με κάνεις να θέλω

Να μην ανασάνω

Ποτέ

μην τυχόν και ξηλωθούν

τα χείλη μας

*πεννυ μηλιά

Οταν χάνεται κάθε πρόσχημα

2010-05-07T13:58:00.007+03:00

-Ποιός είναι ο γρηγορότερος τρόπος να περάσει ένα νομοσχέδιο;
-Πάνω από πτώματα.

Τα παιδιά που χάθηκαν

2010-05-06T02:24:00.003+03:00

Αφιερωμένο στις αναπηρίες μας

Greek tragedy

2010-05-02T20:39:00.009+03:00

ΘΑ ΚΑΨΩ όλες τις "μητερούλες" σου

Θα διώξω τον Πατέρα 

ΘΕΛΩ να ξυπνήσω το μωρό

paracoon dance theatre

2010-04-29T21:34:00.004+03:00

κλικ στην εικόνα

Όταν σώπασαν όλοι..

2010-04-22T01:31:00.028+03:00

*berliner party σε hackesche höfe

"..παιδιά",

είπε το πιό μικρό,
"να ασκηθούμε στο τραγούδι, στη φάρσα, στον χορό,
στην τεμπελιά, την μουσική, τη φιέστα.

Μόνο έτσι θα σπάσει το ρόδι που μας κρατά φυλακισμένα."

Από τότε όλα μαζί,
ακονίζουνε δοντάκια στριμωγμένα
σκορπάνε σα τρελά λευτερωμένα.

Σ

2010-04-18T04:21:00.007+03:00

Σσσσσσσσσσσσσσσσσσσσστ!

Χάι-χού

2010-04-17T01:32:00.025+03:00

*Berlin August 2007

Λες και τα χειρότερα δεινά περίμεναν τον άνθρωπο

ακριβώς τη στιγμή που κατέβηκε από το δέντρο του.

Πώς γίνεται να είσαι

και κληρονόμος και πολέμιος του κάθε τι;

Δεν μου δίνεις αυτό που θέλω,

αλλά θέλω αυτό που μου δίνεις.